- 75 - 



en bij deze schildluis zien we die voedselverspilling niet. 

 Het uitscheiden van een droppeltje uit de anus geschiedt met 

 zeer lange tussenpozen en niet in grote hoeveelheid. Kweekt 

 men groene luizen bij afsluiting van mieren, zoals ik maan- 

 denlang gedaan heb, dan nog ziet men geen overmatige op- 

 hoping van exkreet bij de anus. 



Bij de aanwezigheid van duizenden groene luizen vermeer- 

 dert de hoeveelheid aan de plant onttrokken sappen natuur- 

 lik aanmerkelik, maar ook die gezamenliko hoeveelheid lijkt 

 mij in dit geval nog niet zo aanzienlijk. 



De belangrijkste schade, door de groene luis teweeggebracht^ 

 moet mijns inziens gezocht worden in de door zijn zuigen 

 veroorzaakte nekrose van de mergstralen en van de cellen 

 in de omtrek daarvan in het phloeëm. Het gevolg van het 

 afsterven der merg3tialen, vooral wanneer duizenden schild- 

 luizen zuigen, is een stremming in het sapvervoer in radiaire 

 richting en daardoor een ernstige storing in de stofwisseling 

 van de plant. Hierdoor verklaar ik eveneens de afwijkingen 

 van de normale groei van de jonge plantendelen. ^) 



Djember, 15 Febr. 1915. 



LITERATUUR. 



Die Blattlause und der Honigtau. Zdischr. 

 ƒ, Naturw. 1893. 



Der HonigLau. Biologische Studiën an Pflau- 

 zen und Pflanzenlausen Jenaische Zeitschr. 

 ƒ. Naiuno. Bd. 18. 



Biologische Untersuchungen an Schaumzi- 

 kaden,-Berlin 1901. 



Vorlesungen über Pflanzenphysiologie, Jena. 

 Beitrage zur Anatomie der Pllanzenlause, 

 insbesondere der Goccidtn. Bonn. 1876. 

 H. MoRSTATT. Untersuchungen an der roten austernformi- 

 gen Schildlaus, Diaspis fallax Centralbl. f. 

 Bakt. Abt. II Bd. 21. 



1) Lecanium viridc is bovendien schadelik doordat zijn anaalexkreten aan- 

 leiding geven tot de vorming van roetdauw, doeii liierover wil ik het in deze 

 verhandeling niet hebben. 



