— 79 — 



chouc zeer uiteen. Leeftijd der boomen, hoogte en diepte 

 van tappen, behandeling der boomen, al deze factoren oefe- 

 nen bij deze soorten invloed op de hoeveelheid hars uit. 

 Zoo constateerde ik destijds in een monster Castilloa van eene 

 onderneming, waar de boomen z. g. „dood" werden getapt, 

 een harsgehalte van bijna 50 pCt. 



Lang heeft het geduurd vóór het nader onderzoek van deze 

 harsen ter hand werd genomen, hoewel niet alleen zuiver 

 wetenschappelijke belangen daarmede zouden worden gebaat. 

 Een Engelsch rubberscheikundige Spence sprak zich op de 

 eerste Londensche rubbertentoonstelliug als volgt uit: „Het 

 is zeer te betreuren, dat zoo weinig aandacht aan de chemie 

 van de harsen is geschonken, welke deze door hare aanwe- 

 zigheid in iedere caoutchoucsoort ten volle verdienen. Mij 

 lijkt het toe, dat een zorgvuldig en systematisch onderzoek 

 van deze stoffen zou voeren tot een gewichtige vermeerde- 

 ring van onze keunis, zoowel uit een biologisch als uit een 

 economisch standpunt, en resultaten zou afwerpen, welke 

 den onderzoeker voor zijn ingespannen arbeid op dit zoo 

 lastige terrein zouden beloonen." 



Toen Spence zich aldus uitliet, was het onderzoek van de 

 harsen uit de zoo nauw met de caoutchouc verwante getah- 

 pertjah in het ütrechtsche Organisch-chemische Laboratorium, 

 onder leiding van Van Romburgh in vollen gang. Deze geleerde 

 heeft uit dit product eene verbinding in zuiveren toestand 

 afgezonderd, welke geïdentificeerd werd met een stof, die in 

 de zaadhuid van de lupine voorkomt en daarom den naam 

 lupeol heeft verkregen. 



Het is zeker wel merkwaardig, dat hetzelfde gecompliceerde 

 lichaam uit twee botanisch zoo ver van elkaar staande planten 

 werd geïsoleerd; in deze verhandeling zal daarvan nog een 

 voorbeeld worden genoemd. Het moge waar zijn, dat in 

 verwante planten meermalen dezelfde of analoge verbindingen 

 zijn aangetroffen, omgekeerd kan men zeker niet beweren, 

 wat eens een door enkele chemici geliefde theorie was, dat 

 het voorkomen van dezellde producten in verschillende planten 

 op botanische verwantschap zou wijzen. 



Lupeol behoort tot een groep van verbindingen, die men 



