- 102 - 



veelheid op den grond valt, vulfc het alle ruimten tusschen de 

 korreltjes op; eenMeel van het water zal vervolgens door eigen 

 zwaarte naar beneden zakken, doch een deel blijft rondom 

 tegen de korreltjes aanzitten, het wordt hier vastgehouden 

 door de oppervlakte-spanning of, zooals men in dit verband 

 ook wel eens zegt, door de „capillaire werking". Ter verdui- 

 delijking geeft men wel eens het voorbeeld van een stuk marmer, 

 dat in het water gehouden wordt en vervolgens eruit gehaald ; 

 het water druipt er dan af, doch de oppervlakte van het stuk 

 marmer blijft vochtig'; dit is het water, dat door de oppervlakte- 

 spanning wordt vastgehouden. Men noemt dit water ook wel 

 eens het „capillaire water", want de kracht, die het water tegen 

 de oppervlakte van het marmer aangedrukt houdt, is dezelfde, 

 die ook het water doet opstijgen in een zeer dun buisje, (ca- 

 pillair buisje), dat wij met het eene uiteinde in het water 

 houden. 



Wanneer er regen gevallen is, zakt het water naar omlaag 

 op dezelfde wijze als het water, dat van het stuk marmer 

 afdruipt; het zakt tusschen de deeltjes door, doch een gedeelte 

 blijft als „capillair water" aan de deeltjes gehecht, of tusschen 

 de deeltjes hangend als kolommetjes in capillaire buisjes. 

 Nadat de regen is opgehouden, zal er een oogenblik komen, 

 waarop uit de bovenste lagen geen water verder naar omlaag 

 zakt, maar hier uitsluitend aanwezig is capillair water 

 tusschen de korreltjes. 



Verdampt nu het water aan de oppervlakte van den grond, 

 dan worden daarmee de korreltjes uit de bovenste grondlagen 

 van hun capillair water beroofd, doch dadelijk trekken dan 

 deze korreltjes nieuw capillair water tot zich uit de dieper 

 gelegen lagen, en zoo ontstaat in den drogen tijd een voort- 

 durende stroom van water van de diepere lagen van den grond 

 naar boven toe, waar het aan de oppervlakte verdampt. 



Deze capillaire beweging van het water vindt des te gemak- 

 kelijker en sneller plaats naarmate de grond vaster is, immers 

 de beweging vindt plaats van korreltje op korreltje en hoe meer 

 de korreltjes elkaar raken, des te sneller zal de capillaire 

 beweging zijn. Men kan ook zeggen: hoe dichter de korreltjes 

 bij elkaar liggen, hoe nauwer dus de capillaire buisjes zijn» 



