— 105 — 



grond tusschen de planten wordt gewoonlijk de ijzeren sleep- 

 egge gebruikt, waarbij dan de tanden schuin naar achteren 

 worden geplaatst om de jonge planten niet te beschadigen. 

 Het voortdurende bewerken van den bovengrond gaat ook 

 den groei van het onkruid tegen. Van hoe groot belang dit is in 

 den strijd tegen de droogte, zal hieronder besproken worden. 



Het is te begrijpen, dat het gewas, dat op 't land staat, 

 het eggen niet meer verdraagt als het een zekere grootte 

 heeft bereikt, doch de teelt in rijen maakt het mogelijk het 

 eggen nog vrij lang voort te zetten. Als de maïs een voet 

 hoog is gefvorden, kan het land nog geëgd worden en even- 

 eens het tarweland, als de tarwe juist begint uit te stoelen. 

 Als de planten zóó groot zijn geworden, egt men evenwel 

 nooit in den morgen, maar alleen in den namiddag; de plan- 

 ten staan dan wat slapper en worden niet zoo licht door de 

 eg beschadigd. 



Daarna is het niet meer mogelijk, de bewerking van den 

 grond voort te zetten; de planten laten het niet meer toe; 

 doch doordat zij grooter zijn geworden en den grond beginnen 

 te beschaduwen, is de rechtstreeksche verdamping van den 

 grond dan ook niet meer zoo groot. 



Op braakliggend land wordt de grondbewerking den geheelen 

 zomer door voortgezet. Straks zullen wij het eigenaardig 

 stelsel bespreken om ééns in de twee of drie jaar den grond 

 braak te laten liggen, niet ter verhooging der vruchtbaarheid, 

 maar ter vergrooting van het watergehalte: gedurende dat 

 jaar blijft dan de grond niet alleen onbeteeld, doch hij wordt 

 ook onkruidvrij gehouden en den bovengrond houdt men 

 voortdurend los, zoodat gedurende het geheele jaar de recht- 

 streeksche verdamping tot een minimum beperkt is. De zomer- 

 braak, de „summerfallow" wordt daarom ook dikwijls de 

 „summer-tillage" genoemd, de „zomer-grondbewerking" omdat 

 het hierbij niet alleen aankomt op het onbeplant (en onkruidvrij) 

 laten van den grond, maar evenzeer op het voortdurend los 

 houden van den bovengrond. 



Er is nog een tijdstip, waarop de farmer zijn bovengrond 

 moet losmaken om uitdroging tegen te gaan, n.1. onmiddellijk 

 na den oogst. Het stoppelland is altijd min of meer dicht' 



