— 116 — 



lengte, in beide seksen gevleugeld, lichter of donkerder grijs- 

 bruin van kleur tot grijsgroen, soms iets rosé, andere met 

 veel gele teekeningeo. De boven vleugels zijn vaak donker- 

 der gevlekt, de ondervleugels aan de basis meestal opvallend 

 gekleurd, geel of rood. Het kenmerkende van deze soorten is, 

 dat, wanneer zij in voldoende hoeveelheden tegelijk optreden, 

 zij de neiging hebben om in groote zwermen uit te trekken. 

 Vandaar de verschillende populaire benamingen van „Wan- 

 der-Heuschrecke" in Duitschland, „migratory locust" in Ame- 

 rika, enz. 



De meest bekende Wander-Heuschrecke is Acridium {Pachy. 

 tylus) migratorium. Zij is het, die van uit Syrië en Klein- Azië 

 komende, een enkelen keer tot naar Midden- en Noord-Europa 

 is gevlogen. In Noord- en Oost-Afrika is Acridium (Schisto- 

 cerca) peregrinum de boosdoener, voor Zuid-Afrika wordt ook 

 Acridium {Pachy tylus) sulcicolle en Acr. purpuriferum (Natal) 

 opgegeven. Acridium (Schisiocerca) americanum veroorzaakt 

 soortgelijke plagen in Amerika. In het N. W. van Voor-Indië 

 treffen wij weer A. peregrinum aan; een andere soort, ^. smc- 

 cinctum, de „Bombay Locust", is meer tot Bengalen beperkt. 

 Plaatselijk treden ook nog Acr. aeruginosum en me^anocorne 

 in Voor-Indië op, ook deze kunnen ernstige plagen doen ont- 

 staan. Voor de Straits wordt Acr. {Pa chy ty hi s) danicum opge- 

 geven als de oorzaak der aldaar veelvuldig heerschende sprink- 

 hanenplagen. Onze sprinkhanenplagen op Java worden ver- 

 oorzaakt door Acr. melnnocorne. 



Wij moeten hier dadelijk opmerken, dat de nomenclatuur 

 dezer Acridi umsoov ten geenszins boven allen twijfel verheven 

 is. Integendeel is de wetenschappelijke benaming dezer soorten 

 een onzekere, üit heeft zijn redenen ; elke soort is n. I. variabel 

 wat kleur en teekening betreft, bovendien is zelfs het vol- 

 wassen stadium nog aan kleurverandering onderhevig, zoodat 

 een zelfde soort vaak onder verschillende namen werd be- 

 schreven. Bovendien gelijken de verschillende soorten sferk 

 op elkaar, zoodat men deze herhaaldelijk door elkaar heeft 

 geworpen. 



Men moet nu niet denken, dat met deze opsomming de lijst 

 der sprinkhanen, welke ernstige phigen kunnen veroorzaken, 



