— 119 — 



verheffen, volgt binnen kort de geheele stoet hun achterna. 

 Zijn er „Nachzügler" of hebben zich gedurende de reis klei- 

 nere gedeelten van het gros afgescheiden, dan trachten deze 

 aich zoo spoedig mogelijk weer met den hoofdzwerm te veree- 

 nigen. De geheele organisatie van het sprinkhaan individu is erop 

 berekend, zich gemakkelijk in de lucht zwevende te kunnen hou- 

 den. Hun tracheeën-stelsel is n.1. verwijd tot luchtzakken, die 

 als het ware een aëreostatisch apparaat vormen. Sommige soor- 

 ten (Caloptenus^ e.a.) maken onder het vliegen een ratelend geluid. 



Reeds hebben wij opgemerkt, dat de zucht om groote zwer- 

 men te vormen, niet bij alle sprinkhanen even sterk is ont- 

 wikkeld, resp. bij enkele geheel ontbreekt. Volledigheids- 

 halve zij hieraan toegevoegd, dat er in de verschillende landen 

 nog tal van andere sprinkhanensoorten voorkomen, die wel- 

 iswaar zeer talrijk kunnen optreden en groote schade kunnen 

 veroorzaken, maar zich niet over groote afstanden verplaatsen. 

 Doze soorten zijn met Acridium minder nauw verwant. Om 

 eenige voorbeelden uit onze naburige kolonies te noemen, 

 vermeld ik Colemania sphenarioides, de gierst-sprinkhaan, en 

 Hieroglyphus banian, de rijst-sprinkhaan, beiden groote schade 

 aan de Inlandsche cultures in Voor-Indië toebrengend; voorts 

 Aularches miliaris in Ceylon, waar zij, in groote hoeveelheden 

 optredend, de klapper-, pisang-, nangka-, kina- en kesoemba- 

 kling-boomen ontbladert, aan de Thee- en Cacao-aanplantin- 

 gen echter weinig of geen schade berokkent. 



Wij hadden het boven over sprinkhanenlanden. Even goed 

 als men van „sprinkhanenlanden" spreekt, kan men van „sprink- 

 hanenjaren" spreken. Het is n.1. een bijzonder gelukkige om- 

 standigheid, dat deze sprinkhanenplagen zich niet elk jaar 

 herhalen. Zij keeren meestal met grootere of kleinere tus- 

 schenpoozen terug, komen dan echter vaak meerdere keeren 

 achter elkaar voor, hetzij nog in eenzelfde jaar, hetzij ver- 

 deeld over meerdere achtereenvolgende jaren. In Afrika 

 wil men waargenomen hebben, dat zij ongeveer om de elf 

 jaren terugkeeren, wat bij eenige speculatief aangelegde na- 

 tuuronderzoekers het vermoeden heeft doen ontstaan, dat het 

 optreden van groote sprinkhanenplagen met de periodiciteit 

 der zonnevlekken verband houdt. 



