— 123 — 



gekomen is, doet het de eischaal barsten door tusschen kop 

 en borststuk aan de rugzijde een blaasvormig orgaan uit te 

 persen, het z. g. „nek-blaasje". Hierdoor scheurt de eischaal 

 en het larfje tracht nu door krampachtige samentrekkingen en 

 draaiingen van het lichaam deze geheel te verlaten en zich door 

 de bedekkende aardlaag heen naar boven te werken, waarbij 

 het nekblaasje de functie van een soort van boor- of graaf-or- 

 gaan vervult. Immers het jonge insect beschikt nog niet over 

 het gebruik zijner ledematen enkaken; de pooten en sprieten 

 liggen n. 1. nog nauw tegen het lichaam aan en zijn ingeslo- 

 ten door een fijn huidje, het z. g. „aranion." Om dit goed te 

 kunnen verduidelijken, stelle men zich de pop van een kever 

 voor, b.v. die van een meikever of van een boktor, die even- 

 eens reeds alle ledematen van den toekomstigen kever bezit- 

 ten, zonder dat deze gereed zijn voor het gebruik. Het jonge 

 sprinkhaantje, dat zich pas met veel inspanning naar de grond- 

 oppervlakte heeft gewerkt, is daarom nog niet instaat om 

 in de vegetatie omhoog te klauteren en te vreten. Het blijft 

 op de plaats, waar het verschenen is, gewoon liggen om als 

 het ware eerst een weinig te verpoozen en om op krachten 

 te komen. Lang duurt dit echter niet, reeds na ongeveer 

 tien minuten begint het jonge insect opnieuw krampachtige 

 bewegingen te maken met het gevolg, dat het amnion barst 

 en geheel afgestroopt wordt, alsof het een gewone vervelling 

 was. Eigenlijk is dit ook de eerste vervelling van het insect, 

 maar omdat zij onder zulke bijzondere omstandigheden plaats 

 heeft, wordt zij in het vervolg niet medegeteld. Wanneer 

 wij dus hiervan afzien, dan doorloopen onze gewone Acri- 

 dium-soorten nog vijf verdere vervellingen. Sommige soor- 

 ten maken een uitzondering, met dien verstande, dat het 

 wijfje een keer meer vervelt dan het mannetje. Bij andere 

 sprikhanensoorten is het aantal vervellingen nog grooter, 

 b. v. zes tot zeven. 



Zoodra het pas geboren insect het amnion heeft afge- 

 stroopt, is het weliswaar nog zacht en teer, maar het be- 

 schikt over het vrije gebruik zijner ledematen en kaken. Het 

 wacht alleen nog, totdat de laatstgenoemde voldoende ver- 

 hard zijn en dan begint het te vreten. In het allereerste be- 



