— 146 — 



binnenkrijgt, vermeerderen zich zeer in de maag en vooral 

 in den krop van het insecD, zoo zelfs, dat de krop letterlijk 

 verstopt raakt door de bacillenkultuur; steekt het dier nu op 

 nieuw een rat of een mensch, dan kan er geen bloed in de. 

 maag komen, voordat deze prop uit de voormaag is verwij- 

 derd of althans verdund met bloed. Een groot aantal bacillen 

 worden dus eerst in de steekwonde uitgestort. 



Ook in de uitwerpselen van de vloo heeft men pestbacillen 

 gevonden en het is niet onmogelijk, dat dergelijke bacillen, 

 op de huid gedeponeerd, bij het krabben in het steekwondje 

 en zoo in het bloed terecht komen. 



In de speekselklieren zijn echter nimmer bacillen gevonden. 



Het is niet uitsluitend de ratten vloo, in de tropen Xenop- 

 sylla cheopis, die de schuldige in deze is, ook de hondenvloo, 

 Ctenocephalus canis^ die honden, katten, ratten en menschen 

 steekt, kan pest overbrengen; -de muizenvloo, Ctenopsylla 

 musculi, is van weinig belang, daar deze niet gaarne op den 

 mensch overgaat, Ook de echte menschenvloo, Pulex irritanSj 

 speelt geen rol. Deze laatste komt trouwens in tropische 

 landen heel weinig voor. 



Terwijl vlooien bloedzuigend zijn en gaarne op hun gastheer 

 blijven vertoeven, worden de larven nimmer op mensch of 

 dieren gevonden evenmin als de eieren. Deze worden gelegd 

 in verborgen hoekjes en bij voorkeur in de nesten van den 

 waard. De larven leven van allerlei afval, uitwerpselen enz., 

 maar zuigen nimmer bloed. Infectie door larven is dus on- 

 mogelijk, ook kan de infectie niet overgaan op een volgende 

 generatie, daar pestbacillen, die in het darmkanaal der larven 

 geraker, daar niet lang leven. 



Ook bij de vloo heeft men gevonden, dat geen eieren ge- 

 legd worden zonder voorafgaande bloedvoeding. 



In Zuid-Amerika heeft men waargenomen, dat bij op palen 

 gebouwde huizen de bodem onder het huis, waar zich gewoon- 

 lijk allerlei vuil on afval verzamelt, een geliefkoosde broed- 

 plaats is voor vlooien, vooral hondenvluoien. Honden kiezen 

 toch vaak zulk een beschutte plek als slaapplaats uit. 



Worden zulke huizen verlaten, dan trekken dikwijls na 

 eenigen tijd de vlooien in massa's weg. Als een dichte wolk 



