— 182 — 



oxydatie-producten het verschijnsel der pekkigheid optreedt, 

 en dat de oxydatie reeds kan zijn ingeleid — en de physische 

 eigenschappen der rubber kan gewijzigd hebban — zonder dat 

 de rubber merkbaar kleverig is." 



En verder : „Tusschen het tappen der latex— waarin de caout- 

 chouckool waterstof nog geheel ongeoxydeerd voorkomt — en 

 de vulkanisatie door den fabrikant verloopt zooveel tijd, en 

 is de rubber aan zooveel wisselende invloeden van tempera- 

 tuur, belichting enz. blootgesteld, dat eene, zij het dan ook 

 geringe, oxydatie zeker niet is buitengesloten. 



Alleen de zuivere onveranderde caoutchouckoolwaterstof 

 bezit de physische eigenschappen, waaraan de rubber hare 

 waarde ontleent. Elke oxydatie, hoe gering ook, zal deze 

 eigenschappen aantasten. 



Is het dus aannemelijk, dat de caoutchouckoolwaterstof der 

 rubber, zooals deze in handen van den fabrikant komt, soms 

 min of meer geoxydeerd kan zijn, zonder het uiterlijk- waar- 

 neembare verschijnsel der pekkigheid te vertoonen, maar toch 

 zoodanig, dat de physische eigenschappen ongunstig veran- 

 derd zijn, dan ligt in deze aanname tevens een geheel onge- 

 dwongen verklaring van het gemis aan uniformiteit der plan- 

 tagerubber." 



De onderstelling, die Kerbosch hier maakt ter verklaring 

 van het „gemis" aan uniformiteit der plantagerubber is wer- 

 kelijk zeer verleidelijk. Toch komt het mij voor, dat hij hier- 

 mee wellicht te ver gaat. In den laatsten tijd heb ik namelijk de 

 ervaring opgedaan, dat de rubber niet alleen als zoodanig 

 reeds in den latex aanwezig is, maar ook, dat er boomen zijn, 

 die goede en die minder goede rubber leveren 1). Waar dit 

 van afhangt, valt op het oogenblik nog niet te zeggen. Dit 

 is echter zeker, dat de verschillen in dit opzicht zeer belangrijk 

 kunnen zijn, zoodat ik op grond daarvan geneigd ben, hier 

 het eigenlijke zwaartepunt te zoeken van het vraagstuk van 

 de verschillen in uniformiteit bij de plantagerubber. 



Verder moet men bij de beoordeeling van de beteekenis 

 van de door Kerbosch verkregen resultaten niet uit het oog 

 verliezen, dat de oxydatie bij zijn proeven onder zeer bizon- 



1) Teysmannia, deze Jaargang blz. 82 vlg. 



