— 186 — 



ten te hebben gegeven, de volgende opmerking maakt: men hoort 

 dikwijls beweren, dat de vernietiging van de koningin voldoende 

 is om een kolonie te doen verdwijnen; dit is niet het geval: nym- 

 phen zijn in de nesten altijd in groot aantal aanwezig en deze 

 kunnen, door speciale voeding, zich in de plaats van de verdwenen 

 koningin ontwikkelen en hare functie vervullen. Toch is volgens 

 schrijver een goede grondbewerking en het vernietigen van een zoo 

 groot mogelijk aantal nesten het eenige middel om de witte raieren- 

 plaag te bestrijden. De theeplanten moeten bovendien tegen een 

 aanval van termieten door een rationeelen snoei beschermd worden, 

 de zijtakken moeten dieht bij de hoofdtakken afgesneden worden, 

 ten einde de vorming van stompen te voorkomen; deze gaan n. 1. 

 verrotten en door het beschadigde hout kunnen de termieten zonder 

 moeite in de weefsels van de takken binnen dringen. 



In de tweede nota wordende resultaten aangegeven van proeven, 

 die met de z.g. „Universal white ants destroyer" genomen werden; 

 een met zwavel-en arsenicum-dampen behandeld nest werd drie dagen 

 later open gemaakt; men kon zich toen overtuigen, dat de meeste 

 insecten dood waren en dat de schimmels, die door de termieten 

 op de wanden der kamertjes van het nest gekweekt worden, vol- 

 komen vernietigd waren, zoodat de insecten, die na deze behan- 

 deling in leven blijven, toch langzamerhand afsterven door gebrek 

 aan voeding. 



De witte mieren, die op Java de thee aanvallen, behooren niet 

 tot de termietensoorten, die groote heuvels bouwen; het nest 

 bevindt zich in den grond, dikwijls vrij diep; de kanaaltjes, die 

 op de oppervlakte van den grond en tegen de aangetaste stammen 

 zichtbaar zijn, kunnen zeer lang zijn, zoodat bij deze soorten be- 

 rookingen met giftige dampen weinig resultaten zouden geven. 



E. A. Antram. Termites. Quarterly Journal of the Indian Tea 

 Association, Part IV, 1912, Pag. 95. 



E. A. Antram. White ants. Idem, Part IV, 1913, Pag. 96. 



bd. 



„RED RUST" OP DE THEEHEESTERS. 



Deze ziekte, veroorzaakt door een Alg, Cephalouros virescens, 

 heeft belangrijke schade in theetuinen veroorzaakt, waarvan de 

 planten door de abnormale, langdurige en sterke droogte van de 

 laatste jaren, en vooral van 1914, verzwakt waren. „Red Rust" 

 komt bijna altijd voor na sterke aanvallen van Helopeltis. 



