— 188 — 



hoe dikker wordt. Schrijver legt nadruk op het feit, dat door de 

 cultuur van Leguminosen geen directe chemische verbetering van 

 den grond plaats heeft; de bacteriën der knolletjes zijn ook niet in 

 staat om het stikstofgehalte direct te vermeerderen. Eene toename 

 aan stikstof kan alleen op indirecte wijze plaats hebben, nl. door het 

 afsterven van de Leguminosen of van gedeelten dezer planten, en 

 vooral door het afsterven en het tot ontleding overgaan van de 

 afgevallen bladeren. 



Dr. Hope heeft gemeend, de aandacht op deze kwestie te moeten 

 vestigen, omdat belanghebbenden de werking der Leguminosen als 

 groene bemesters niet altijd goed begrijpen. 



Hope. — The value of Leguminous trees. — Quarterly Journal of the 

 Indian Tea Association. Part. III, 1912, blz, 64. 



bd. 



GROENE BEMESTING. 



Hope en Tunstall hebben talrijke proeven genomen met groene 

 bemesters in theetuinen en hebben eenige notas over de resultaten 

 dezer proeven gepubliceerd: zij beginnen met eene voorstelling van 

 de theorie der groene bemesting en bespreken verder de voordeden 

 der verschillende Leguminosen, die zij toegepast hebben. Wat het 

 algemeen gedeelte betreft, zullen wij slechts eenige punten aanhalen. 



De grond is een mengsel van organische overblijfselen en van 

 anorganische stoffen ; door de werking van bacteriën of van andere 

 microörganismen worden de bestanddeelen van den grond in an- 

 dere verbindingen veranderd, die door de hoogere planten gebruikt 

 kunnen worden. 



Het is onmogelijk, het gehalte aan organische stoffen aan te geven, 

 dat het gunstigst is voor de theeplant, omdat deze hoeveelheid in 

 goede theegronden ten zeerste kan verschillen ; in Britsch-Indië b. v. 

 neemt men krachtige, gezonde theeheesters waar zoowel op gron- 

 den, die 60 pCt. en meer organische stoffen bevatten, als op gron- 

 den, waarvan het gehalte aan deze stoffen nauwelijks 3 pCt. bereikt. 

 Niettemin kan men toch in het algemeen aannemen, dat de thee zich 

 het best ontwikkelt op gronden, die rijk aan organische stoffen zijn. 



Een in cultuur gebrachte grond verliest langzamerhand zijn orga- 

 nische stoffen, en tegelijkertijd zijne vruchtbaarheid. Om het ver- 

 lies te compenseeren moet men organische stoffen aan den grond 

 toevoegen, in den vorm van stalmest, vischmest, kunstmest, blad- 

 afval uit het bosch, uit de ravijnen, uit snoeisels of uit tusschen- 

 geplante Leguminosen, enz. Bladafval geeft altijd de beste resulta- 



