— 196 — 



het zaad op den bodem zakt en zich afscheidt van de verpai<kings- 

 stof wordt aangeraden, evenals wij dat opmerkten in de brochure 

 over de theezaadcontróle. Schrijver geeft aan, dat als zaad langen 

 tijd bewaard moet blijven in kisten, deze dan hermetisch gesloten 

 moeten zijn, waarom hij dicht gesoldeerde blikken aanraadt. Hier- 

 omtrent zijn op Java nog geen proeven gedaan. 



Er volgen dan eenige berekeningen van onkosten der kiembedden 

 en hoeveel zaad er noodig is, enz. Er wordt daarbij gerekend op 

 een zekere selectie, die op de kweekbedden moet uitgevoerd wor- 

 den, zoodat alle minderwaardige planten afgekeurd worden. 



Een uitgebreide hoofdstuk wordt gewijd aan den snoei, waarbij 

 vooropgesteld wordt, dat men niet mag vergeten, dat hier geen 

 vaste regels zijn optestellen, daar er zoo buitengewoon verschillende 

 omstandigheden zijn, waaronder de theeheester groeit, die dan ook 

 den tijd en de manier van snoeien doen wisselen. Men moet snoeien, 

 omdat op een gegeven oogenblik de plant geen nieuwe uitloopers 

 meer krijgt. De plant zou dan vrucht gaan zetten en geen jong blad 

 genoeg meer produceeren voor de theebereiding. Is de bodem slecht 

 en de heester van een inferieur type, dan moet er iedere 12 tot 14 

 maanden gesnoeid worden. Op grootere hoogten en bij rijkeren 

 grond kan men met één of tweemaal snoeien in elke 2-3 jaar volstaan. 

 Wanneer de heesters te hoog worden of te veel hout gaan vormen, 

 is het wenscheiijk, dat men snoeit. Men moet hierbij aan den vorm 

 van den heester met het oog op het plukken denken, terwijl men 

 niet mag verwachten, dat men op een armen grond een breeden 

 heester kan kweeken, en dit ook niet mag trachten te verkrijgen 

 door snoei. Als de plant sterk groeit, zoodat men mag aannemen, 

 dat er een flinke sapstrooming is, dan mag men natuurlijk niet 

 snoeien. Zoo moet men ook groote droogte vermijden voor den snoei 

 en liever een lichten regenval afwachten. Verder moet de admini- 

 strateur den snoei eveneens regelen met het oog op de beschikbare 

 werkkrachten. 



Er worden enkele snoeisystemen besproken, en wel het eerst het 

 z. g. toppen, of wat men op Java noemt het „indoengen" van de 

 jonge plant, dat is dus de eerste snoei, die op Java bij planten van 

 ongeveer 2 jaar wordt toegepast op 1 voet hoogte boven den grond. 



Daarna volgt het gewone jaarlijksche of tweejaarlijksche snoeien 

 op een hoogte van 1-2 duim boven den vorigen snoei. Tegelijkertijd 

 wordt vooral bij slechtere planten het slechte hout weggenomen, 

 maar schrijver is er voor, zooveel mogelijk blad te laten zitten. 



Een derde systeem bestaat alleen in het snoeien, zooals bij de 

 vorige manier is aangegeven, maar er wordt volstrekt geen uitdunnen 



