— 205 — 



draagt, dus niet alleen de toppen, maar de geheele boom van 

 onder tot boven. Dat de takken van de nabijzijnde boomen 

 elkander niet hinderen en dus de bladmozaïken behouden 

 blijven. Dat de boom tijdens zijn vruchtdracht nieuw vrucht- 

 hout kan vormen voor den volgenden oogst, waarvoor bij 

 een nauw plantverband geen ruimte en geen licht is, zoodat 

 er dus dan na een grooten oogst eerst een jaar moet verloo- 

 pen, eer er weder een groote oogst gemaakt kan worden en 

 het jaar, dat op den grooten oogst volgt, een kleinen zal 

 geven (wat dan ook altijd io nauw geplante tuinen gebeurt.) 

 Als voorbeeld uit de practijk kan ik hier nog het lederen 

 practicus bekende z. g. dichtgroeien van de wegen vermelden. 

 Is n. 1. de aanplant zes op zes voet geplant, dan wordt voor 

 den weg een rij niet beplant en staan de boomen langs de 

 wegen dus 12 op 6. Nu weet iedere planter, dat, als de tuinen 

 ouder worden, de wegen voortdurend moeten worden geknipt, 

 daar ze anders op den duur onpasseerbaar worden; reeds 

 menigeen, die na een uachtregen door tuinen liep, waar dit 

 werk verwaarloosd was, heeft zijn jas nat voelen worden. 

 Ook is het algemeen bekend, dat, indien er in een ouden 

 tuin een boom uitvalt en deze boom niet vervangen wordt, 

 de hierdoor ontstane ruimte na een jaar reeds gevuld is met 

 de uitgegroeide takken van de naaststaande boomen. Dit 

 zijn m. i. voorbeelden, die bewijzen, dat de plantafstand in 

 het algemeen te nauw is. 



Ten tweede wil ik behandelen de schadmo. 



Onze beste brave koffiemama, de dadap, is zoo goed als 

 verdwenen. 997^ van de Robustatuinen zijn met lamtara 

 (Leucaena glauca) als schaduwboom beplant. Lamtara is een 

 wonderboom. Men kan hem op alle mogelijke manieren mis- 

 handelen. Kap hem af en hij maakt tien nieuwe stammen 

 inplaats van een. Het loof is oogenschijnlijk nog al ijl en 

 daarom verbeeldt men zich, dat hij weinig schaduw zal 

 geven. Laat hem rustig groeien en hij vormt krachtige 

 stammen met een flinke bladkroon. Maar, en nu komt de 

 groote „maar": „Robusta wil zoo weinig mogelijk schaduw, 

 en in die streken zonder geprononceerde Oostmoesson, liefst 



