— 210 — 



De lam tar a-zaden worden zorgvuldig verzameld en tot 

 boengkil vermalen, waarvan men lederen boom minstens een 

 kattie toedient. Zijn er te weinig zaden, dan moet mest bij- 

 gekocht worden. 



Men topt de boomen vooreerst op 5 voet en houdt ze zoo 

 vier jaren, totdat de boomen goed in de breedte zijn uitge- 

 groeid, daarna laat men er een kop opkomen van 2 voet, twee 

 jaar later gevolgd door een kop van weer twee voet, altijd 

 echter er op lettende, dat de pyramidevorm behouden blijft 

 en niet latende doorschieten, als de plant niet zeer krachtig is. 

 De boomen worden van klein af op twee stammen gehou- 

 den, ja het zou misschien wel goed zijn, twee boomen bij 

 elkaar te planten, zoodat elke stam over zijn eigen wor- 

 telstelsel beschikt. 



Het bovenstaande geldt natuurlijk voor vlak terrein ; op 

 geaccidenteerd terrein vervallen de watergaten en worden 

 door doorloopende terrassen vervangen, die voorzien zijn van 

 blinde gootjes. 



De onkosten zullen bij een dergelijk systeem hoog zijn; 

 ik meen, dat de uitgaven na het derde jaar zullen bedragen: 



Wieden / 12.— 



Snoeien kofiit) „ 2. — 



j, schaduw ,, 3.— 



Watergaten ' ,. 4.— 



Groenbemesters „ 6. — 



Lamtaraboengkil „ 8.— 



Koffieschillen 



en gekochte mest „ 5.— 



ƒ 40.- 



Een voor vele directies schrikwekkend hoog cijfer, waar 

 tegenover echter staat, dat de gemiddelde productie per bahoe 

 bij bovenstaand systeem zeker 15 a 20 pikoel per bahoe zal zijn. 



K. 



