Elementaire 

 GEOLOGIE, 

 in het bijzonder van 

 Nederlandsch-Indié 



DOOR 



Dr. E. C. JuL. MoHR. 



Ie Hoofdstuk : 

 DE AARDE ALS HEMELLICHAAM, 

 a. De Lichtende Ster. 



„Er is niets nieuws onder de zon!— Dit spreekwoord is 

 ongetwijfeld ontstaan in den tijd, dat men nog meende, dat 

 de aarde een plat vlak was, over welks grenzen men nog even 

 vage en phantastische voorstellingen had als over het verle- 

 den en de toekomst dier aarde. De astronomie en de geologie 

 stonden nog in de kinderschoenen. Een geweldigen schok 

 vooruit kreeg de astronomie van mannen als Galilei en 

 CoPERNicus. Door hen werd aan de aarde haar rang en betee- 

 kenis als centrum van het heelal ontnomen, en zijzelve kreeg 

 een plaats als planeet, draaiende om de zon, overeenkomstig 

 een goed half dozijn andere planeten, die hetzelfde doen. Zelfs 

 de zon kon geen bijzonderen rang behouden : zij werd gelijk- 

 gesteld met de vastB sterren, die wij in onnoemelijk aantal 

 aan den nachtelijken hemel zien schitteren. Ook de zon bleek 

 „een van velen" te zijn. De zon een ster, of alle vaste sterren 

 zonnen; en de aarde maar op zijn hoogst een tweederangs 

 grootheid, eentje van de planeten, die om de zon, onze zon, 

 draaien. 



Welk een geweldigen ommekeer in de voorstellings- en ge- 

 dachtenwereld van een paar eeuwen geleden moet dat nieuwe 

 besef hebben gegeven ! Geen wonder, dat de geologie daardoor 



