- 223 — 



zwaarder. Maar ook verschil in samenstelling, zoodat sommige 

 chemische elementen nagenoeg uitsluitend aan den buitenkant, 

 andere bijna uitsluitend in den kern te vinden waren. Zoo 

 is er dan een tijd geweest, dat duidelijk te onderscheiden 

 waren : een gloeiend-vloeibare kern, en daaromheen een atmo- 

 sfeer, veel dikker en heeter dan nu ; want al het water van 

 de zee, en al het koolzuur van de koolzure-kalk-gesteenten 

 waren toenmaals nog in dampvorm, in gasvorm voorhanden. 



Lang, zeer lang heeft die tijd geduurd, want de uitstraling 

 der warmte naar de oneindige ijzige wereldruimte, waarin 

 het toen, evenals nu, nog kouder moet zijn geweest dan de 

 koudste poolnacht, kon door die dikke atmosfeer heen maar 

 uiterst langzaam plaats vinden. Maar eindelijk koelde de gloeien- 

 de kern toch zoover af, dat de buitenste schaal temperaturen 

 van omstreeks 1000° en lager ging vertoonen, en daarbij werd 

 het mogelijk, dat op de dun vloeibare oppervlakte verstijving 

 intrad, en zich een vlies begon te vormen, evenals een velletje 

 op heete melk, maar dan nog roodgloeiend. Wie echter 's 

 morgens vroeg het ontstaan van zoo'n melkvelletje op zijn 

 kopje koffie aandachtig gadeslaat, die ziet, dat dit ontstaan 

 alles behalve in rust gebeurt; er schieten stralen en ribbeltjes 

 over heen en weer, die even later weer vervagen, en vervan- 

 gen worden door nieuwe in andere richtingen ; dit komt, door- 

 dat in de afkoelende vloeistof allerlei bewegingen, stroomingen 

 plaats hebben. Evenzoo zal het vlies op de gloeiende aarde 

 ook wel niet in rustige stilte ontstaan zijn. 



Men denke zich maar eens eenige plakken „aardvlies" van 

 een paar K. M. dikte, of zeg maar een paar honderd M. 

 slechts, en een oppervlakte van Java of Borneo, die op die 

 vurige zee als statige schotsen drijven en tegen elkaar, of 

 tegen een nog veel grooter brok vlies aandrijven. Dan zul- 

 len de hardere deelen, zoo van de hardheid van basalt, wel 

 een respectabel gekraak hebben doen hooren, en de zachtere, 

 zoo van de consistentie van gloeiend glas, zullen in reus- 

 achtige plooien en proppen bij elkaar zijn geschoven ! 



Maar de afkoeling ging dóór en de vlies- en korstvorming 

 ging dóór. En zoo hebben wij langzamerhand een aaneen- 

 gesloten korst over die gloeiende kern gekregen; maar een 



