— 224 — 



korst, waarin allerlei oneffenheden voorkwamen. Ook het 

 vliesje op de melk is niet glad, niet waar? 



Van die oorspronkelijke aardkorst is nu misschien nog 

 een klein beetje, misschien ook — , en dit is zelfs waarschijn- 

 lijker! — , niets meer over. Inwendige en uitwendige krachten 

 hebben samengewerkt, om haar weer af te breken, terwijl 

 vooral van de onderzijde nieuwe korst tegen de oude aan- 

 groeide. Maar de bestanddeelen, waaruit die eerste korst 

 bestond, zijn wèl nog aan de aardoppervlakte voorhanden, 

 maar in allerlei vormen, waarin men den eersten vorm niet 

 meer terug vindt; dit zal op verdere bladzijden wel blijken.— 



5. De Donkere Ster. 



Toen de korst eenmaal gesloten was, had hare afkoeling 

 in de ailerbuitenste lagen al spoedig 't gevolg, dat de tem- 

 peratuur er onder de gloeihitte daalde; en daarmede was de 

 aarde van het stadium van een lichtende ster overgegaan 

 in dat van een donkere ster. Van hier af aan wordt de 

 aarde ons in onze voorstelling al meer gemeenzaam ; van 

 hier af aan laten wij dan ook gewoonlijk de eigenlijke aard- 

 kunde of geologie beginnen, 't Eerst zullen wij dan de in- 

 icendige krachten moeten bezien, welke ivijzigend op de aard. 

 korst ingewerkt hebben, en nog heden inwerken. Laat ons daar- 

 om te voren nog even in gedachten de aarde doorsnijden, 

 zooals men een vrucht doet, en nagaan, wat er op dat snij- 

 vlak te zien is. 



Inderdaad iets, wat merkwaardig veel op een vrucht ge- 

 lijkt! Want binnen de schil, de aardkorst, vinden wij niet: 

 één homogene gloeiend-vloeibare druppel van immense afme- 

 ting, doch: een dichtere, hardere, zwaardere kern; en daarom- 

 heen een zachtere, meer vloeibare schaal ; precies als een har- 

 de pit, die in zacht vruchtvleesch ligt. Dat hebben ons de 

 nauwkeurige systematische waarnemingen der aardbevingen 

 en -trillingen geleerd. Als wij nu nog weten, dat de aardstraal 

 ongeveer 6700 K.M. is, en de aardkorst maar hoogstens 100 

 K. M., dan is dat betrekkelijk maar een heel dun schilletje. 

 De volgende laag is zacht en plastisch, en dus „betrekkelijk" 

 dun vloeibaar. Eindelijk komt de kern, een bol van de hard- 



