— 238 — 



van thee kwam men tot de volgende conclusie: Jong-vulkanische 

 Gede-gronden, die een thee produceeren van aangenamen geur, 

 vollen schenk en minder scherpen smaak dan andere Zuidelijk daar- 

 van gelegen oudere gronden, leveren een blad, dat minder rijk is 

 aan stikstof, coffeïne en mangaan, en rijker aan phosphorzuur, kalk, 

 magnesia en asch. Voor de uitgebreide tabellen en verdere bijzon- 

 derheden moet naar het origineel verwezen worden. 



In een kort hoofdstuk over de matière noire wordt gewezen op 

 de mogelijkheid om de vruchtbaarheid van op middelmatige hoogte 

 gelegen theegronden te bepalen door een bepaling van de organi- 

 sche stof en de totaal stikstof. 



Een uitgebreid onderzoek naar de samenstelling van gronden, 

 waarop op Java thee gecultiveerd wordt, werd verricht, maar wegens 

 het groote aantal cijfers moet naar het origineel verwezen worden. 

 Hetzelfde is het geval voor de vroeger genomen bemestingsproeven, 

 waaruit echter reeds bleek de gunstige werking van stikstofhoudende 

 meststoffen. In een later verslag wordt gewezen op het nut van 

 groene bemesters in theetuinen. 



De bereiding van groene thee geschiedt^slechts weinig op Java. 

 Het blad komt direct in warme pannen om gebraden te worden; het 

 wordt voortdurend omgeroerd en opgeworpen. Het blad wordt slap 

 en kleverig en verliest water. Nu wordt de massa gerold en daarna 

 vijf uur in de zon gedroogd. Het product vormt 20 pet. van het 

 versche blad. De z. g. Joosjesthee wordt gebraden, dan gerold, dan 

 weer gebraden, tot ballen gerold en dan de blaadjes afzonderlijk ge- 

 rold. Het Chineesche proces komt met het boven genoemde over- 

 een, maar de Japanners stoomen eerst. 



Bij de gewone theebereiding verliest het blad 20-30 pet. water 

 bij het verflensen. Bij het rollen worden de cellen gekneusd en de 

 sappen vermengd. Er ontstaat dan een reactie, waarbij de zuurstof 

 van de lucht meewerkt, wat verder doorgaat gedurende het fermen- 

 teeren. De kleur en de geur treden bij het begin der fermentatie op. 

 Verschillende proeven toonen een oxydatie aan gedurende het fermen- 

 teeren. Hierna wordt gedroogd, waarbij de kleur zwart wordt. Voor 

 verdere proeven over fabricatie wordt naar het origineel verwezen. 

 Bij de proeven over fermentatie bleek, dat de meest gewenschte 

 temperatuur is 25° C. Men moet het blad dun uitspreiden om te be- 

 letten, dat de temperatuur te hoog stijgt. Daalt deze weer, dan is 

 de fermentatie ongeveer afgeloopen. Het ferment werd afgescheiden 

 en onderzocht. 



Ten slotte volgen nog enkele kleine hoofdstukken over fabrica- 



