— 2 39 - 



tiecontróle, over den proeftuin Pasir Sarongge, waar bemestings- 

 proeven genomen werden, over het onderzoek van theemonsters 

 en over Thea lanceolata. 

 Mededeelingen van het Proefstation voor Thee No. XXXI. d. 



OVER THEEZAADOLIE. 



De zaden van de Camellia- en Thea-soorten bevatten een aan- 

 zienlijke hoeveelheid olie. De olie uit de zaden van Camellia oleifera 

 wordt in China reeds sinds langen tijd gebruikt. Bij het hier ge- 

 resumeerde onderzoek werd meer speciaal de olie van de zaden 

 van Thea assamica en van Thea chinensis bestudeerd. 



Reeds jaren geleden trachtte men uit theezaden in het groot olie 

 af te scheiden, echter zonder gunstig resultaat. In 1885 mislukte 

 een grootere onderneming totaal. Het zaad werd in Londen aan 

 de markt gebracht, maar wekte slechts matige belangstelling. Dit 

 kan worden toegeschreven aan den slechten toestand, waarin het 

 zaad misschien aankwam. Een proef, door schrijver genomen met 

 goede, uit Britsch-Indië afkomstige zaden, waarvan alleen de zinkers 

 genomen werden en met zorg verpakt naar Europa verstuurd gaf een 

 gunstig resultaat; 60 pet. der zaden waren zinkers en bij het openen 

 van enkele werden er slechts weinig rotte aangetroffen. Met een 

 zorgvuldige verpakking is het zaad dus wel naar Europa te verzenden. 

 In 1901 liet een Britsch-Indisch planter olie persen uit theezaad, 

 afkomstig uit afgeschreven pluktuinen. Hij vestigde op deze kwestie 

 de aandacht der „Indian Tea Association" en wees daarbij op het 

 gebruik van de olie in China. Het bleek toen, dat deze niet af- 

 komstig was van echt theezaad, maar van zaad van Camellia Sasan- 

 qua en drupifera. Daar echter bij de theecultuur het vormen van 

 zaad in de pluktuinen moet worden tegengegaan, zou men steeds 

 weinig zaad hebben om uit te persen en zoo raakte de kwestie weer 

 geheel op den achtergrond. 



In zijn werk „Technologie der Fette und Oele" beschouwt Hefter 

 andere soorten dan de echte theeheester als belangrijker, wat betreft 

 de olieafscheiding uit de zaden. Het feit, dat deze soorten veel op 

 elkaar gelijken, verklaart de verwarring, die er ontstaan is bij het 

 onderzoek van de theezaadolie. Er zijn dan de volgende vier soorten 

 op te noemen, die voor olieafscheiding in aanmerking komen: 



1 de echte theeplant (Camellia iheifera Griff. — Camellia Thea 

 Link — Thea chinensis Linn.) 



2 de oliegevende theeheester (Camellia oliefera Abel — Thea 

 oleosa LOUR. — Camellia Sasanqua Thunb.) 



