— 244 — 



HiLTNER gering, mits men ze uitlegt in kokertjes. Met het oog op 

 de snelle en doeltreffende uitwerking van zulke vergiften acht Hiltner 

 de aanwending dan ook zeer aan te raden, terwijl dan gelijktijdig 

 de bacteriën-methode toepassing kan vinden. 



Hiltner „Zur Frage der Feldmausebekampfung, Praktische' Blaf- 

 fer für Pflanzenbau und Pflanzenschufz, 1915 bl. 6 Zie ook 

 Hiltner „Die Verbreifiing und Bekampfung der Feldmause in 

 Bayern in den Jahren 1902-1913." Landwirfsch. Jahrbuch für 

 Bayern, 1914. v. h. 



DE CULTUUR VAN DE OLIEPALM. 



Het is een opvallend verschijnsel, dat het maar voortdurend boeken 

 en boekjes blijft regenen, waarin tropische culturen op uiterst on- 

 volledige en oppervlakkige wijze behandeld worden. 



Zoo is er thans weder zulk een boekje verschenen, ditmaal over 

 de oliepalm. Het boekje ziet er keurig uit, doch zoo smakelijk de 

 wijze van uitgeven is, zoo onbeduidend is de inhoud. 



De feiten, die in het boekje vermeld staan, zijn in enkele woorden 

 op te noemen: De vruchttrossen van een volwassen palm bevatten 

 700 en soms meer vruchten; in het 5de jaar brengt de boom één 

 of twee trossen voort, in het 6de jaar 3 a 4; in het 10de jaar is de 

 boom volwassen en brengt gemiddeld 12 trossen voort. De plant- 

 wijdte moet minstens 22 voet zijn. Uit de pépinière moeten de planten 

 eerst worden uitgeplant als zij 2 jaar oud zijn. Men dient voorzichtig 

 te zijn met het tusschenplanten van catch crops en geen gewassen 

 hiervoor te gebruiken, die den groei van de oliepalm beletten, zooals 

 cassave; aanbevolen wordt, aardnoten (Arachis hypogaea) te planten. 



Wat over de verschillende bodemsoorten wordt gezegd, over 

 monsternemen, analyseeren en indeelen van gronden, is zoo opper- 

 vlakkig, dat de planter er niets aan heeft. Hetzelfde kan van 

 verschillende andere hoofdstukken worden gezegd. Bijvoorbeeld van 

 het hoofdstuk over de ziekten en hun behandeling, waarin slechts 

 een „blight" wordt besproken, waarvan de oorzaak niet anders 

 wordt aangeduid dan als „an otherwise insignificant fungus", terwijl 

 als dierlijke vijanden worden vermeld: de neushoornkever (die gere- 

 geld Oryches rhinoceros wordt genoemd) en een niet nader aangeduide 

 „weevil". Het doet merkwaardig aan, te lezen, dat de bestrijding 

 van den neushoornkever „kinderlijk gemakkelijk" is (the eneniy 



