— 248 — 



behandelen en het dan onoplosbaar geblevene af te trekken van 

 het gewicht der asch van het blad. Dit is ook nog geen methode, 

 die resultaten zonder fout oplevert, maar hierdoor werd toch het 

 bewijs geleverd, dat het abnormaal hooge verhoudingsgetal, dat 

 gewoonlijk onder de 50 ligt en bij de genoemde soorten aanzienlijk 

 er boven, ontstaan is door de aanwezige verontreinigingen. De be- 

 rekende verhoudingsgetallen willen geen aanspraak maken op vol- 

 strekte nauwkeurigheid, maar men kan er de slotsom uit trekken, 

 dat, hoe minder verhoute deelen er in de thee zijn, het verhoudings- 

 getal des te dichter bij 50 ligt. Uit het onderzoek blijkt dan, dat 

 van de onderzochte monsters thee de gevonden steeltjes grootendeels 

 niet verhout waren, toen het blad geplukt werd, maar integendeel 

 jong en groen, waardoor hun chemische samenstelling weinig ver- 

 schilt van die der bladeren. 



Bij het bepalen van het aschgehalte van reeds uitgetrokken blad 

 en steeltjes viel in de eerste plaats op, dat de asch niet of slechts 

 zeer zwak groen gekleurd is, daar de alkalizouten, die met mangaan 

 de groen-kleuring moeten veroorzaken, in water zijn opgelost bij de 

 extractie. Verder merkt men op, dat de steeltjes meer in water 

 oplosbare anorganische stoffen bevatten dan de blaren en deze 

 laatste meer in water oplosbare organische stoffen. De alkaliciteit 

 der asch werd bepaald door deze onder koken op te lossen in 20 

 c.c.m. -jQ- n. zuur, waarna de overmaat van zuur teruggetitreerd werd. 

 De alkaliciteit loopt parallel met de groene verkleuring der asch. 

 Theesoorten met een groot gehalte aan steeltjes toonen een 

 groot gehalte aan in water oplosbare asch en een groote alkali- 

 citeit. 



Bij het bepalen der in water oplosbare bestanddeelen van blad 

 en steeltjes werd opgemerkt, dat de blaren hiervan meer bevatten 

 dan de steeltjes. 



Een soortgelijk resultaat werd gevonden bij de bepaling van het 

 coffeïnegehalte volgens de methode van Keller. De steeltjes bevatten 

 aanmerkelijk minder coffeïne. 



Bij twee monsters Java-thee vond schrijver veel meer coffeïne in 

 thee, afkomstig van een onderneming, gelegen op een hoogte van 

 4500 voet, dan in thee van een onderneming op 1800 voet. (Hierom- 

 trent stel ik me voor binnenkort een groot aantal analysen te pu- 

 bliceeren). 



De bepaling van de looistof uit de steeltjes en het blad werd ge- 

 daan volgens de methode van Fleck; schrijver vond een geringer 

 looistofgehalte voor de steeltjes dan voor het blad. 



