— 251 — 



den. We hebben hier natuurlijk heelemaal niet te doen met echte 

 thee, maar alleen met surrogaten. Schrijver geeft een anatomische 

 beschrijving van het blad, waarop ik hier echter niet verder wil 

 ingaan. Alleen zij nog aangehaald, dat de uit deze plant bereide 

 thee veel lijkt op een gewone souchong; het rollen gebeurt alleen 

 niet met de noodige zorg, zoodat er dikwijls blaren in voorkomen, 

 die alleen maar dichtgevouwen zijn, terwijl een zeer opvallend 

 kenmerk gelegen is in de lange dunne bladstelen, die dadelijk het 

 bewijs leveren, dat men met een surrogaat voor thee te doen heeft. 

 In het algemeen ziet deze theesoort er zwartbruin tot groenachtig 

 zwartbruin uit; het stroogele uittreksel er van heeft een eigenaardig 

 aroma en een smaak, die veel lijkt op dien van lindenbloesemthee. 

 T. F. H.AN.AUSEK, Ein kleinasiatischer Tee, Zeitschrift f. Unters. 



der Nahrungs- und Genussmittel 1914 pag. 259. 



d. 



DOORNLOOZE CACTUS. 



In den jaargang 1913 van dit tijdschrift werd op blz. 740 en vlg. 

 het een en ander medegedeeld omtrent de door den heer Mauren- 

 BRECHER te Bandoeng gekweekte doornlooze Cactus-soorten. 



Blijkens een ons toegezonden overdrukje werd nu in de Mak. 

 Courant van 21 Maart jl. melding gemaakt van een proef, te Pang- 

 kadjene genomen door den civ. gezaghebber aldaar, den heer 

 Margadant. 



Aanleiding tot het nemen van die proef was -het telken jare 

 wederkeerende groote gebrek aan veevoedsel in zijn afdeeling, ten- 

 gevolge waarvan het meermalen voorkomt, dat karbouwen van ge- 

 brek omkomen, en waardoor vooral de kleine landbouwer genood- 

 zaakt wordt, zijn vee voor een appel en een ei te verkoopen, later 

 gedwongen, tegen hoogen prijs terug te koopen". 



De heer Margadant heeft nu voor eigen rekeningeenige stekken 

 van den heer Maurenbrecher laten komen en smaakt nu het genoegen, 

 de plant te zien gedijen. 



Nu door deze proef bewezen is, dat de doornlooze cactus op 

 Celebes zeer gemakkelijk acclimatiseert, en de ondervinding reeds 

 heeft aangetoond, dat het vee in Indië de plant gaarne eet, acht de 

 Mak. Ct. het op den weg der Regeering gelegen, een proef op 

 uitgebreide schaal te nemen. „Woeste gronden zijn er op ons 

 eiland en vooral in de gras-arme afdeeling Pangkadjene voldoende. 

 Bewerking van den grond is niet noodig; blijven alleen de kosten 



