— 254: — 



ZAADLOOZE POMPELMOES. 



In 1902 voerde het „Office of foreign seed and plant introd." 

 van het Dep. of Agric. in de Vereen. Staten „zaadlooze pompelmoes" 

 van Bangkok in. Slechts één plant kwam levend te Washington 

 aan. Deze gaf teleurstellende resultaten: zij leverde minderwaardige 

 vruchten, vol zaden. 



In 1912 werd Schr. door het -Philip. Bureau of Agric." naar Siam 

 gezonden om de echte zaadlooze pompelmoes op te sporen. Hij 

 slaagde en de invoer zoowel in de Philipijnen als in de Vereen. 

 Staten gelukte. 



BoijLE vond de gewenschte vruchten in de streek van Bangkok 

 — 50 K. M. ten N. O. van de stad — en in het district Nakon 

 Chaisii: de vruchten uit laatstbedoeld gebied waren de beste. 



Er werden slechts weinig boomen aangetroffen met werkelijk 

 zaadlooze vruchten. Die der overige bevatten zaden, vooral de 

 vruchten van exemplaren, die in de nabijheid van andere, gewone, 

 pompelraoesboomen stonden; kruisbestuiving zou hier de oorzaak 

 zijn van de zaaddracht. In de Vereen. Staten heeft men reeds de 

 ervaring opgedaan, dat de zaadlooze Navel-oranje, met pompelmoes 

 gekruist, zaadhoudende vruchten oplevert. 



De voortplanting wordt in Siam door tjangkokans bewerkstelligd; 

 enting is er onbekend. 



BoijLE onderscheidt 4 typen van zaadlooze pompelmoes: 



1. matige afmetingen — 11.5 bij 13 c.M.— , gele schil, wit vleesch; 

 smaak zeer aromatisch, niet bitter; 



2. matige afmetingen — 12 bij 81^4 c.M.—, lichtgele schil, wit vleesch; 

 uitstekend, aromatisch van smaak: 



3. afmetingen ongeveer als 1, oranjegele schil, bleek rosé vleesch; 

 goed, maar eenigszins sterk van smaak; 



4. zeer groot, gele schil; vleesch donker rosé, wat vezelig en 

 zwak bitter. 



De eerste is de beste, de tweede en de derde komen het meest 

 voor, de vierde is de minste. 



H. H. BoiJLE, Journ. of Heredity, Vol. V, p. 440, Oct. 1914. 

 (Buil. mens. de renseign. agric. et des malad. des pi. V (1914,) 

 p. 1848). b. 



