— 273 — 



tak of uit de waterloot vaa den moederboom een vierkant 

 of althans vierhoekig stukje schors, terwijl van den onder- 

 stam een stukje schors van gelijke grootte wordt uitgesne- 

 den en van het hout afgelicht; het stukje schors van den 

 moederboom wordt dan ingevoegd, of „opgeplakt" op de open 

 plaats van den onderstam (zoodat cambium op cambium komt) 

 en vervolgens met raffia-bast of ent-band vastgebonden . 



In Mededeeling no. 2 van het Proefstation Midden-Java 

 vindt men drie figuren, die de methode van het plak-oculee- 

 ren demonstreeren (fig. 3, 4 en 5). 



De verschillende manieren, waarop de genoemde vier proef- 

 nemers het plak-oculeeren bij de cacao toepassen, loopen in 

 bijzonderheden eenigszins uiteen; in hoofdzaken komen zij 

 evenwel op hetzelfde neer. 



De baanbreker od het gebied van cacao-oculatie, Harris, 

 gebruikte èn als oculatie-hout èo als onderstam waterloten, 

 van 2 a 4 c.M. doorsnee. Het stukje schors, dat hij er als 

 ,oog" uitlicht, is ongeveer 2 c.M. bij 3 inch (7| c.M.), dus zeer 

 groot. 



Onafhankelijk van Harris, wiens proeven hem onbekend 

 waren, begon Heyl in 1905 oculatieproeven te nemen in den 

 Cultuurtuin te Buitenzorg. Hij gebruikte als oculatiehout 

 krachtige takken, 1 of U jaar oud en ongeveer van een pink 

 dikte; hij gebruikte als onderstam zaailingen vandenzelfden 

 leeftijd of iets ouder, die even boven den grond van dezelfde 

 dikte zijn of iets dikker. 



Wij kunnen thans wel zeggen, dat Heyl hierbij een geluk- 

 kiger greep deed dan Harris. Om meer dan één reden is 

 het ocüleeren van tak-oogen op zaailingen als onderstam van 

 meer waarde voor de practijk dan het ocüleeren van oogen 

 van waterloten op waterloten als onderstam. 



Immers indien men door middel van oculeering een nieuwen 

 aanleg wil maken, zal men er gewoonlijk de voorkeur aan 

 geven, deze met jonge onderstammen aan te leggen ; bij nieuwe 

 ontginningen zou men anders een paar jaar moeten wach- 

 ten, totdat de cacaoboompjes zoo oud zijn, dat zij waterloten 

 kunnen vormen. En het „overenten" of liever „over-oculeeren" 

 van oude tuinen, waarvan men de oude boomen waterloten 



