DE DROGEVLEKKENZIEKTE BIJ DEN 

 AARDAPPEL OP JAVA 



DOOR 



Dr. A Rant. 



Sedert vrij langen tijd was het rae opgevallen, dat er bij 

 vele aardappelplanten, die in deze streek (Pengalengan bij 

 Bandoeng), geteeld worden, een eigenaardig, soms plotseling, 

 afsterven van het loof optreedt, waardoor de knollen vaak 

 niet tot volle rijpheid komen. Het geheel verschijnsel deed 

 dadelijk aan den invloed van een parasiet denken, zoodat 

 het wei de moeite loonde, eenige aandacht aan deze plant 

 te wijden en hier eene korte beschrijving van de ziekte te 

 geven. 



De uitgepoote aardappels geven, wanneer men gezonde knol- 

 len uitlegt, bij het opkomen gezonde planten met normaal 

 groene bladeren; daarna treden, dikwijls voordat de plant 

 bloeit, op de bladeren onregelmatig verspreid, en meestal 

 met de onderste bladeren beginnende, bruine doode vlekken 

 op, die zich over de bladvlakte uitbreiden, grooter worden 

 en daarna, vooral bij vochtig weer, sterft het geheele loof 

 vrij plotseling geheel af. 



Als duidelijk kenmerk van de ziekte zijn deze bruine, 

 droge vlekken te noemen, welke in het begin iets rond of 

 iets hoekig zijn, wat daaraan toe te schrijven is, dat ze 

 eerst vrij scherp door de bladnerven begrensd zijn. 



Later breiden ze zich uit en overschrijden dan de bladner- 

 ven. Vooral in eeu jong stadium ziet men, dikwijls zelfs 

 duidelijk met het ongewapende oog, dat er op de vlekken 

 meer of minder concentrische kringen voorkomen, die door 

 het uitdrogen van het bladweefsel ontstaan. 



Bij grootere, oudere vlekken zijn deze concentrische kringen 



