— 320 — 



Uit den aard der zaak groepeert zich het plantkundig on- 

 derzoek om 's Lands Plantentuin en zien we in de desbetref- 

 fende bladzijden inzonderheid Teijsmann, Scheffer en Treub 

 op den voorgrond treden. Referent zou het bestek van een 

 boekbespreking te buiten gaan, zoo hij den schrijver in dit 

 en de volgende hoofdstukken op den voet wilde volgen. 

 Hier moge dus volstaan worden met de boven gegeven ver- 

 melding van de titels der onderscheidene hoofdstukken. Slechts 

 zij daaraan toegevoegd, dat deze hoofdstukken niet het minst 

 waard zijn gelezen te worden door alle beoefenaars en aan- 

 staande beoefenaars der natuurwetenschappen in Ned.-Indië. 



Dit geheele boek is trouwens bij uitstek geschikte lectuur 

 voor hen, die, zelf in Indië werkzaam, iets meer willen weten 

 van den arbeid hunner voorgangers. Als leerboek der geschie- 

 denis van het Indisch Natuuronderzoek heeft het zonder 

 twijfel de verdienste sine ira et studio geschreven te zijn en 

 naar groote objectiviteit te streven. Referent heeft het met 

 bijzonder genoegen gelezen en beveelt het ook gaarne bij 

 anderen ter lezing aan. 



Aan het slot zijner inleiding zegt de schrijver: „Een over- 

 zichtswerk als dit wijst in het bijzonder op de fouten, die 

 er gemaakt zijn, op de groote gedeelten, die er in onze koloniale 

 natuurstudie nog ontbreken en op de ruime velden, die daar 

 in het verre oosten wetenschappelijk nog te ontginnen zijn". 

 Referent heeft bij het lezen de gedachte niet kunnen onder- 

 drukken, dat in dit opzicht minder werd gegeven, dan deze 

 zinsnede uit de inleiding deed verwachten. 



Al is het misschien niet geheel juist, deze studie te willen 

 vergelijken met historische werken als Sachs' „Geschichte 

 der Botanik" of Geeen's „History of Botany", erkent moet 

 toch worden, dat er een principieel verschil is tusschen de 

 twee genoemde werken en het hier besprokene. Leggen deze 

 twee geschiedboeken den meesten nadruk op den inhoud der 

 natuurwetenschap, in casu de botanie, en de wijze, waarop 

 deze verkregen werd, waarbij de plantkundigen zelven slechts 

 zoover noodig ter sprake komen, de schrijver van het „Indisch 

 Natuuronderzoek" geeft veel meer biografieën van natuuronder- 

 zoekers met daarbij eenige opmerkingen over hun werk. Een 



