Sprokkelingen op Landbouwgebied. 



DE GOMZIEKTE VAN HET SUIKERRIET. 



De belangrijke uitkomsten van een uitvoerig onderzoek over 

 gomziekte in het suikerriet werden door Groenewege gepubliceerd 

 in het Archief voor de Suikerindustrie. Zij betreffen de gomziekte, 

 die door een bacterle-soort wordt veroorzaakt. 



Het is een van die vele plantenziekten, die reeds lang bekend 

 zijn, doch waaraan nog slechts zeer onvolledige onderzoekingen 

 waren gewijd. Het onderzoek van COBB, in 1891 in Australië 

 (Queensland) verricht, was tot nu toe nog het belangrijkste, wat 

 over deze ziekte was gepubliceerd. Maar de ziekteverschijnselen 

 waren door hem zóö onvolledig beschreven, dat men jaren lang 

 dezelfde ziekte op Java heeft zien optreden, zonder haar te identi- 

 ficeeren met de gomziekte van COBB; zij werd als een nieuwe 

 ziekte beschouwd en ontving den naam van „100-bruin ziekte". 



Ook ten opzichte van de oorzaak der ziekte was COBB's onder- 

 zoek onvolledig en niet overtuigend; hij beschouwde haar als een 

 bacteriëele ziekte, maar waarnemingen en infectieproeven brachten 

 niet het overtuigende bewijs van zijn onderstelling en in een over- 

 zicht van den stand van onze kennis der bacteriëele plantenziekten, 

 dat ref. in 1902 publiceerde '), moest hij dan ook de gomziekte van 

 COBB rangschikken onder de ziekten, wier bacteriëele aard nog 

 niet met zekerheid was vastgesteld. Die parasitische aard van de 

 bacterie werd echter bewezen door Erwin Smith in 1904; doch 

 veel bleef ook toen nog onopgehelderd. 



Groenewege's onderzoek heeft vele onzekerheden en dwalingen 

 doen verdwijnen. 



De ziekteverschijnselen bij jong en bij oud riet worden uitvoerig 

 beschreven. Hiervan zij slechts het volgende vermeld. 



Bij jong riet heeft het centrale gedeelte niet een helder witte, 

 doch een grijsachtige kleur; een deel der wortels is meestal weg- 

 gerot; in den stengel vindt men, bij splijting, over de geheele 

 lengte doorloopende, roode vaatbundels; deze roode verkleuring 

 zet zich door tot in de bladscheeden; waar de zieke vaatbun- 

 dels overgaan van bladscheede in bladschijf, ziet men het aan- 



1) „Bijdragen tot de kennis der bacteriëele plantenziekten" (Amsterdam 1902). 



