— 339 — 



deriogen. Het talrijkst werdec zij geconstateerd in de buurt 

 van Kedoeng-Djati, van Goendih, Tjepoe, Ngawi, Rerabacg, 

 Blora, Pati en Madioen. 



Tot de secundaire haarden reken ik die plaatsen, waar de 

 sprinkhanenplaag spontaan en afgescheiden van het djati- 

 bosch is ontstaan. Dergelijke haarden zijn gelegen (voor zoo 

 ver mij daaromtrent berichten bereikten) 



1) in het Zuidergebergte van Malang, 



2) ten Zuiden van Kiaten, 



3) bij Arabarawa (Medono), 



4) bij Pekalongan (Batang), 



5) ten zuiden van Cheribon, afdeeling Galoeh (Tjiamis). 

 Uit eigen aanschouwing heb ik slechts de sub 3) en 1) 



(in 1914) vermelde secundaire haarden leeren kennen. Hier 

 is de sprinkhanenplaag inderdaad geheel onafhankelijk van 

 het ev. aanwezige omringende djati- en ander bosch ontstaan. 



Of dit ook ten volle geldt voor de overige secundaire haar- 

 den, kan ik niet geheel beoordeelen. Zeker is echter, dat ook 

 deze haarden niet samenhangen met den groeten primairen 

 haard, zooals die werd omschreven. Aangaande de verticale 

 verspreiding valt te vermelden, dat de djatibosschen van 

 Midden-Java grootendeels tusschen de 60 en 100 M. boven zee 

 zijn gelegen. De sub 3) bedoelde secundaire haard ligt op on- 

 geveer 800 M. zeehoogte. 



2). Tijd van verschijnen. De plaag woedt niet gedurende 

 het geheele jaar gelijkmatig door, maar is onderhevig aan een 

 zekere periodiciteit. Tegen het einde van den Westmoesson 

 is zij het hevigst, om dan weer geheel te verdwijnen, en wel 

 zoo volledig, dat uiterlijk tegen het einde van den Oostmoesson 

 geen sprinkhanen meer voorkomen. Deze wijze van optreden 

 houdt natuurlijk verband met de ontwikkelingsgeschiedenis 

 van den sprinkhaan. De eieren komen n.1. gedurende de eerste 

 helft van den Westmoesson uit en wel op de eene plaats 

 iets eerder, op de andere iets later. Komen de eieren reeds in 

 het begin van den regentijd uit, dan is de plaag ook tegen 

 het einde van den Westmoesson, practisch gesproken, afgeloo- 

 pen. Al naar gelang de jonge sprinkhaantjes echter later 

 verschijnen, strekt zich de plaag langer tot in den Oostmoesson 



