- 341 - 



blijven houden — is vermoedelijk over geheel Java verspreid 

 en nergens zeldzaam. Het djatibosch biedt voor haar bestaan 

 blijkbaar bijzonder gunstige voorwaarden, maar ook daar 

 buiten komt zij overal sporadisch voor. Deze soort is zeer 

 variabel, wat kleur, teekening en grootte betreft; een onvol- 

 ledige kennis van deze variabiliteit zou allicht verkeerde 

 determinaties kunnen doen ontstaan. Gedroogde exemplaren 

 worden wankleurig en leenen zich daarom minder voor het 

 opmaken eeuer beschrijving. 

 Behalve Acridium melanocorne komen nog andere Acridium- 

 soorten op Java voor, die ik gemakkelijk van onze soort heb 

 leeren onderscheiden, maar waarvoor de juiste determinatie 

 moeilijk is op te geven. Zeker is, dat al deze Acridium-soor- 

 ten geen deel uitmaken van de plaag in kwestie, opeen 

 enkele uitzondering na: onder het neerschrijven dezer 

 regels bereikt mij n.1. een aantal sprinkhanen, die mij uit 

 het district Galoeh (Zuid-Cheribon) werden toegezonden. Som- 

 mige daarvan zijn identiek met onze Acridium melanocorne^ 

 andere behooren stellig tot een andere soort, die door haar 

 gele sprieten en gestreepte oogen dadelijk als zoodanig in 

 het oog valt! Ook de mij positief gedane opgave, dat de pa- 

 di wordt aangetast, pleit er voor, dat wij hier (gedeeltelijk?) 

 met een andere soort te doen hebben. 



4). Beschrijving van het insect. Volwassen mannetjes be- 

 reiken een lengte (voorhoofd t/m vleugels) van ongeveer 

 55 — 60 m.M. en een vleugelspanning van ongeveer 90 — 105 

 m.M. Voor de wijfjes zijn de afmetingen respectievelijk 

 58 — 70 en 95 — 125 m.M. Deze cijfers werden verkregen 

 door een groot aantal onuitgezochte, versch gedoode indivi- 

 duen te meten. Het is m.i. waarschijnlijk, dat Acridium me- 

 lanocorne onder omstandigheden belangrijk grootere afmetingen 

 kan bereiken, n.l. wanneer deze soort slechts in geringen 

 getale optreedt en over een overmaat van voedsel beschikt. 



Het verschil der beide sexen is gemakkelijk te kennen aan 

 den vorm van het achterlijfsuiteinde. Bekijkt men een aan- 

 tal individuen van onderen, dan zal men waarnemen, dat bij 

 sommige de laatste achterlijfsring van onderen eenvoudig 

 puntig toeloopt. Dit zijn de mannetjes. Bij de wijfjes daar- 



