— 419 — 



zwervende kudden vee. Toen in 1849 de Punjab door het 

 Engelsche gouvernement werd geannexeerd, werden deze 

 terreinen, die geheel verlaten en woest waren, tot het staats- 

 domein gebracht. 



Reeds spoedig trachtte men deze gronden te doen bewerken 

 en werd op voordeelige voorwaarden getracht, ze uit te geven 

 aan de Inlandsche bevolking, die genegen zou zijn om water- 

 putten te graven. 



Veel succes had dit niet en de kolonisatie in deze landstreek 

 bleef vrijwel een utopie, tot men in 1885 besloot, irrigatie- 

 kanalen aan te leggen en hieraan de pogingen tot kolonisatie 

 te verbinden. 



Het geheele terrein werd in kaart gebracht en de te bevloeien 

 oppervlakte opgemeten. Elke nederzetting zou in overeenstem- 

 ming met de bij de irrigatiewerken op Java gevolgde verdee- 

 ling een tertiair vak toegewezen krijgen. 



De huurcontracten voor de gronden bepaalden, dat de huur- 

 ders in 5 jaar twee-derde van hun grond moesten ontginnen. 

 Was zulks geschied, dan konden zij het eigendom dezer gron- 

 den krijgen, met recht van verkoop, tegen f 2.40 de ö.6 bouw. 

 De toegewezen stukken waren gemiddeld 54 è- 66 bouw groet. 



Eerst gelukte het niet best, uit de centrale Punjab kolonisten 

 te krijgen, maar in 1886 begon er meer toeloop te komen. 

 Men wees de gronden echter alleen toe aan te goeder naam 

 en faam bekend staande landbouwers, terwijl in één dorp 

 slechts gezinnen van een zelfden landaard te zamen werden 

 gebracht, onder hun eigen hoofd. 



Ook hier deed de ondervinding verschillende fouten aan het 

 licht komen, die nu bij den aanleg van verdere irrigatiewer- 

 ken en verdere kolonisatie vermeden konden worden. 



De hoofdbeginselen, die thans gevolgd worden, zijn de vol- 

 gende. Ten eerste moet de streek gemakkelijke verbindings- 

 wegen hebben en wel in de eerste plaats een spoorlijn, die 

 't mogelijk maakt, de producten af te voeren. 



Dan moet het terrein vöör de uitgifte kadastraal zijn op- 

 gemeten en nagegaan worden, of het gunstige of minder gun- 

 stige voorwaarden biedt voor den landbouw. In verband daar- 

 mede wordt de grootte der uit te geven terreinen bepaald. 



