- 421 — 



toeleggen. De jonge paarden moesten later aan het gouver- 

 nement voor legerpaarden verkocht worden. 



Daar in deze streek dus naast landbouwkennis ook omgang 

 met paarden vereischt werd voor de kolonisten, werd hier 

 veel grond uitgegeven aan Inlanders, die vroeger bij de caval- 

 lerie hadden gediend. 



De kolonist moest een merrie hebben, die gekeurd was, 

 het gouvernement zorgde de noodige dekhengsten te station 

 neeren. De veulens werden vervolgens opgekocht door het 

 leger en in groote remonte depots ondergebracht. 



In 1912 waren er ongeveer 3500 goedgekeurde merries in 

 deze kolonie en werden er 1646 veulens geboren. Sedert 1904 

 werden er voor het leger ongeveer 3000 paarden opgekocht. 



Deze kolonie heeft soms te strijden gehad met groote ram- 

 pen ; zoo heerschte er in 1904 en 1907 hevig de pest en 

 werd de voorjaarsoogst in 1905 door vorst vernield en 

 mislukte de katoenoogst. Toch is de kolonie deze rampen 

 te boven gekomen en zijn thans ongeveer 400.000 acres 

 (240.000 bouw) bebouwd. 



Met het oog op de verplichte paardenteelt is hier een 

 andere wijze van grondverdeeling gevolgd, daar ook op wei- 

 degronden moest worden gerekend. 



De door de beneden Bari Doab geïrrigeerde gronden wer- 

 den eveneens tot kolonisatie gebruikt. Hier bleef echter 

 het gouvernement eigenaar van den grond en deze werd 

 in erfpacht voor een onbepaaldeu tijd uitgegeven. Men 

 meende hierdoor vervreemding te voorkomen, die zich elders 

 dikwerf had voorgedaan en had tevens beter de nakoming 

 der verplichtingen door de kolonisten in de hand. 



In deze streek werden vooral gronden toegewezen aan 

 gewezen militairen, die op een goeden staat van militairen 

 dienst konden wijzen. Ook hier werd de paardenteelt aan- 

 gemoedigd door verschillende tegemoetkomende bepalingen. 



Een bewijs voor het welslagen dezer kolonisaties is onder 

 meer te vinden in den huurprijs der gronden, die b.v. in het 

 gebied van het Chenab-kanaal in 1902 8 shillings per acre 

 was en in 1909 reeds 15 shillings bedroeg. 



Het gouvernement trekt deels voordeel uit den verkoop 



