- 430 — 



bestemd om van a-z doorgelezen te worden, maar vooral om 

 in voorkomende gevallen over bepaalde punten geraadpleegd 

 te worden. 



Aan de uitvoering zal het niet liggen, wanneer dit boek 

 geen lezers vindt. Niet alleen is het op keurig plaatpapier 

 gedrukt en in een smaakvollen en sterken band gebonden, 

 maar het is vooral aantrekkelijk door het overvloedig aantal 

 foto's, waarvan een 50-tal op Java betrekking hebben. 



Het bestek eener boekbespreking laat niet toe, den inhoud 

 op den voet te volgen. Om een indruk van de wijze 

 van behandeling te geven doe ik dus slechts hier en daar 

 een greep. 



Het hoofdstuk over de verschillende cacaovariëteiten, — 

 een punt, waarover menigeen nooit tot helderheid komt — 

 beslaat een dertigtal bladzijden en wordt door dertien uf- 

 beeldiugen verduidelijkt. Wie in twijfel mocht verkeeren, 

 met welke variëteit hij te maken heeft, zal dit hoofdstuk 

 niet te vergeefs raadplegen. 



De schrijver onderscheidt slechts twee hoofdvormen: 

 Criollo en Forastero. Het sj'steem van Hart, waarbij Cala- 

 hacillo als derde vorm met Criollo en Forastero op één lijn 

 gesteld wordt, verwerpt hij; de Calahacillo-typen^ die door 

 een continue reeks overgangsvormen met de typische Fora-- 

 tero's verbonden zijn, brengt hij onder den hoofdvorm Fo- 

 rastero. 



Nadrukkelijk wordt vooropgesteld, dat de classificeering 

 der verschillende typen een kunstmatige is, daar de stam- 

 vormen onbekend zijn. Daarom moet aan de indeeling niet 

 de eisch gesteld worden, dat zij vormen bijeenvoegt, welke 

 door natuurlijke verwantschap bijeen hooren, maar dat de 

 indeeling een duidelijk overzicht geeft, zoodat iedere naam 

 aan een bepaald type verbonden is en de indeeling door het 

 uitsluiten van verwarring pjactiscb bruikbaar is. 



De indeeling van Morris wordt dan als uitgangspunt ge- 

 kozen en vastgesteld, dat er twee hoofdvormen zijn: Criollo 

 en Forastero. 



Ter typeering wordt aangegeven, dat Forastero altijd te 



