— 432 — 



bijzonder gehandeld wordt over Java en de andere eilanden 

 van den Ned.-Indisciaen archipel. 



In 22 bladzijden wordt een overzicht gegeven van het 

 specifieke van de cacaokultuur op Java, dat in de lijst der 

 cacaoproduceerende landen met 2300 ton de 13de plaats in- 

 neemt. 



Achtereenvolgens worden besproken : de geschiedenis van 

 de cacaokultuur in Ned.-Indië, hoe de in de eerste helft 

 der 19de eeuw bloeiende kuituur in de Minahasa door 

 ziekten te gronde gericht werd, hoe door het verval der 

 koffiekultuur in de jaren tachtig de kuituur op Java op- 

 kwam, maar hoe door mot en Helopeltis de cacaokultuur 

 op Java niet die beteekenis verkregen heeft, welke zij zonder 

 die beide vijanden had kunnen krijgen. 



Na enkele opmerkingen over de economische en klimato- 

 logische voorwaarden, waaronder de kuituur op Java gedreven 

 wordt, wordt de kultuurwijze uitvoerig beschreven. Typee- 

 rend in vergelijking met andere produktiegebieden is het 

 gemis aan uniformiteit door aanpassing aan de plaatselijke 

 omstandigheden, bestaande cultures en vijanden, het zeer ge- 

 mengd karakter der aanplantingen en de veelheid der ver- 

 schillende schaduwboomen. 



Aan het ontstaan van de „Djati Roenggo hybride" worden 

 vervolgens eenige bladzijden gewijd, de verschillende op Java 

 aangeplante vormen en hunne voor- en nadeelen nagegaan, 

 waarna plantwijze, tusschen plantingen, grondbewerking en 

 snoei en ziekten en plagen besproken worden. 



Met eenige opmerkingen over de op Java gebruikelijke be- 

 reidingswijzen, de kwaliteiten van het Java-product en de 

 exportcijfers over de jaren 1884—1912 wordt de paragraaf 

 besloten. 



Dit zijn slechts enkele grepen uit den zeer rijken inhoud 

 van dit handboek. De samenstelling van dit boek is onder 

 de vele diensten, door den schrijver aan de cacaokultuur reeds 

 bewezen, zeker niet de minste. 



Waar dit boek in zijn opzet en uitwerking meer dan 

 andere boeken met de eischen der practijk rekening houdt, 



