- 449 - 



zich tot in het oneindige vermeerdert, en op het gebrek aan berg- 

 water. Bij eventueele verplaatsing (of elders aanvangen) van deze 

 cultuur dient men dus om te zien naar streken met minder feilen 

 en korteren drogen tijd en meer bergwater dan te Bendo Redjo. 



Mededeeling van het Laboratorium voor Plantenziekten No. 14, 

 door S. Leefmans. 



Autoreferaat. 



THEE IN DE KASPISCHE GEWESTEN VAN PERZIË EN 

 IN TRANS-KAUKASISCH RUSLAND. 



Dr. Hope heeft in beide streken een reis gemaakt om aldaar te 

 zien, wat er op het gebied der theecultuur gebeurt. Hij bezocht in 

 de eerste plaats enkele kleine theetuinen in het Noorden van Perzië, 

 in de buurt van Rescht. Voor den handel zijn deze tuinen thans van 

 weinig belang, maar schrijver vond er een terrein bij uitstek geschikt 

 voor de theecultuur. In het overige gedeelte van Perzië zou de 

 theecultuur niet mogelijk zijn door het gebrek aan regen. Dr. Hope 

 geeft een uitvoerige geographische beschrijving van de streek in 

 het Noorden van Perzië, waarvoor we echter den lezer naar het 

 oorspronkelijk verwijzen. Wat de flora van deze streken betreft, 

 vindt men er in de eerste plaats de belangrijkste rijstcultuur van 

 heel Perzië. Men kweekt er den olijfboom, men vindt er den wijnstok 

 in het wild en men wint er wijn van, terwijl tenslotte de houtexploi- 

 tatie zeer belangrijk is. Langs de kust der Kaspische zee is voldoen- 

 de regenval. Bij Rescht b.v. is de jaarlijksche regenval 1400 m.M. De 

 regen valt vooral gedurende den winter; het kan er soms vriezen, 

 terwijl het er zelden sneeuwt. De grond, waar de theecultuur 

 gedreven wordt, bestaat uit een roode, rijke leem. Uit een mecha- 

 nische analyse volgde, dat deze weinig fijn slib bevat, maar een 

 groot gehalte aan slib heeft. 



Groote oogsten verwacht Dr. Hope niet van de theecultuur in 

 deze streken, daar de temperatuur over het algemeen te laag is. 

 Een andere nadeelige factor is het slechte type, dat er geplant is; 

 ook volgt men er nog niet de goede werkwijzen. Daar de theetuinen 

 liggen in de rijkste gewesten van Perzië, is het moeilijk, aan werk- 

 volk te komen, want zelfs de armste inwoners genieten een betrek- 

 kelijke welvaart en werken liever in hun eigen tuinen. 



Het zaad komt in het najaar op de pepinières, de plantjes blijven 

 er twee jaar en worden dan in het voor- of najaar overgeplant. 

 Men plukt, als de heesters vier jaar oud zijn, en dan gebeurt dit 



Tcysmannia, 1915. 29 



