— 458 — 



Bij de bespreking van de variëteiten deelt de schrijver mede, 

 dat er, behalve Cananga odorata, nog een plant bestaat, die op 

 deze gelijkt, Uvaria Cananga, welke de Cananga-olie zou leveren. 

 Dr. BOLDiNGH deelde me mede, dat de naam Uvaria Cananga 

 niet bekend is, zoodat deze mededeeling van Desruisseaux op een 

 vergissing moet berusten. Daar de boomen, uit zaad van Manilla 

 afkomstig, in den Proeftuin aangeplant, bloemen begonnen te geven, 

 heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om Dr. BOLDiNGH 

 tevens te vragen, of er ook botanisch verschil bestaat tusschen 

 deze geïmporteerde planten en die, welke uit inheemsch zaad, van 

 Rangkas Betoeng afkomstig, in den Proeftuin zijn verkregen. Hij 

 deelde me mede, dat het hem niet gelukt was, eenig kenmerk te 

 vinden, waarin deze twee soorten van Cananga odorata Hk. f. 

 afweken. Daar Java alleen Cananga-olie levert, blijkt hieruit nog 

 eens duidelijk, dat Dresruisseaux zich vergist heeft door als stam- 

 plant voor deze olie een andere dan Cananga ocforato op tegeven. 



Ylang-Ylang groeit op gronden van middelbare vruchtbaarheid, 

 die voldoende vocht houden en doorlatend zijn. Vooral wanneer 

 de bovengrond rijk aan humus is en de ondergrond vochtig, groeit 

 zij zeer goed. Dichte gronden, vaste kleigronden of arme zand- 

 gronden zijn niet voor haar geschikt. Op Réunion zegt men, dat 

 de ylang-ylang haar voeten in het water en haar hoofd in de zon 

 wil hebben. Men vindt daar zeer mooie aanplantingen op een 

 lossen grond, die voortdurend vochtig blijft door aanvoer uit het 

 grondwater, waarvan de spiegel zich op 0.4 M. diepte bevindt. 



Het klimaat moet warm en vochtig zijn; de plant lijdt zeer onder 

 droogte en verliest op plaatsen, waar het weinig regent, meestal, 

 echter niet altijd, haar onderste takken. 



Zij wordt voornamelijk door zaden vermeerderd; onder bijzondere 

 voorzorgen is het ook mogelijk, haar door afleggers voort te planten. 



De zaden kunnen in potten (van bamboe bijv.) of wel op bedden 

 uitgelegd worden. Men plant ze in rijen, die 15 a 20 c.M. van el- 

 kander liggen, op afstanden van 5 c.M., op een diepte ongeveer 3 

 maal de lengte van de zaden. Versch geplukte zaden ontkiemen 

 in tusschen 25 en 60 dagen. Eenigen tijd bewaarde zaden ontkie- 

 men veel langzamer, of hebben hun kiemvermogen geheel verloren. 



In het begin legt men op de bedden fijn stroo; zoodra de uitloo- 

 pers zichtbaar worden, neemt men dit weg en plaatst een atappen 

 dak op 0.4 M. hoogte er boven. Men moet de bedden dagelijks 

 2 maal begieten. Naarmate de plantjes grooter worden, neemt men 

 de beschaduwing geleidelijk weg. Hebben zij 6 a 10 blaadjes, on= 



