ROBUSTA-KOFFIEBEREIDING DOOR DE 

 INLAND3CHE PLANTERS. 



Ieder, die wel eens de prijzen vergeleken heeft, die er betaald 

 worden voor Robustakofiie, bereid op Europeesche onderne- 

 mingen, en voor die, bereid door de Inlandsche koffieplanters, 

 zal het wel opgevallen zijn, dat in bet algemeen de prijzen 

 voor het laatste product zeer ver in de minderheid zijn. Zoo- 

 veel te meer is dat opmerkenswaardig, als men vergelijken 

 gaat de prijzen van Robustakoffie, geteeld in een en dezelfde 

 streek. Zoo vindt men o. a. in Zuid Sumatra ergens een 

 Europeesche onderneming, die meer dan 40 et. de kati betaald 

 krijgt, als de bevolking in de omgeving daarvan, die dus de- 

 zelfde gronden bebouwt, ja zelfs bibit van die onderneming 

 verkreeg, toch maar 20 et. van haar koffie maakt. 



Waarin ligt dat groote verschil? Kan dat op rekening van 

 plantwijze, onderhoud en plukken komen? 



M. i. in het geheel niet. Ofschoon de lalandsche koffieboer 

 weinig zorg aan onderhoud en plukken besteedt en dit zeer 

 grooten invloed heeft op de quantiteit van de oogst en den 

 duur van de plantage, zal het weinig invloed hebbeu op de 

 qualiteit van de vruchten. Als men dan ook de bessen 

 aan de boomen of de pas geplukte bessen vergelijkt, is er 

 geen verschil tusschen die van de meestal goed onderhouden 

 Europeesche tuinen en die van de in den regel onverzorgde 

 Inlandsche. Het verschil ontstaat dan ook door de zeer van 

 elkaar verschillende bereidingswijzen. 



Schreven we hierboven, dat de pluk er niets toe deed, 

 dan zou men daarbij kunnen wijzen op het feit, dat de 

 Inlandsche koffieboer rijp en groen plukt en dat te zamen 

 verwerkt, terwijl de Europeesche koffieplanter de zwarte, gele 

 en groenige bessen afzonderlijk verwerkt als z.g. „glondongan". 

 Daar die „glondongan" niet verschilt van de koffie der Inlanders 



