— 491 - 



jeugdziekte, kan echter ook bij oudere paarden voorkomen; 

 malleus zien we in 't algemeen meer bij volwassen dan bij 

 jeugdige paarden, iets wat echter niet altijd opgaat. 



De goedaardige droes verloopt snel en dikwijls hevig, met be- 

 trekkelijk weinig gevaar voor het dier (99 pet. genezing); de 

 kwade droes daarentegen verloopt meestal langzaam, chro- 

 nisch, en ia practisch ongeneeslijk. 



De goedaardige droes gaat gepaard met dikke gele etterige 

 neusuitvloeiïng, in den regel uit beide neusgaten, bij malleus 

 daarentegen ziet men dikwijls slechts een eenzijdige, geringe 

 neusuitvloeiïng. Die neusuitvloeiïog gaat bij den goedaardigen 

 droes samen met een heete pijnlijke zwelling van de water- 

 vatsklieren in de keelgang, welke tenslotte veretteren en 

 naar buiten doorbreken als abscessen ; bij malleus heeft een 

 niet pijnlijke^ niet heete zwelling plaats van de klier aan den 

 kant, waar de neusuitvloeiïng bestaat; de klier gaat daarbij 

 echter niet in verettering over, maar is als een hard vast 

 knobbeltje voelbaar. 



In beide gevallen hoesten de dieren; bij goedaardigen droes 

 echter bestaat nog hooge koorts, bij malleus niet, al is somtijds 

 temperatuursverhooging in geringe mate aanwezig. 



Uit het bovenstaande blijkt, dat er voldoende verschillen 

 kunnen bestaan, maar soms ook zijn ze zoo gering, dat het 

 voor den leek moeilijk is, ze waar te nemen, daarom ook hier 

 alweer: „raadpleeg den veearts"! 



Doch laten wij ons verder uitsluitend bezighouden met de 

 malleus. De ziekte is voor den Indischen paardenstapel, wat 

 de tuberculose is voor den HoUandschen veestapel, n. 1. een 

 ruïne. Daarom kan er dan ook niet streng genoeg tegen worden 

 opgetreden. Een tijdlang heeft men gemeend, dat de ziekte 

 niet besmettelijk was; daarmee is door het Indische gouver- 

 nement heel wat leergeld betaald, toen in 1841 graaf Bentheim 

 directeur was van de proefstoeterij te Tjiandjoer. Ook deze 

 was van meening, dat besmettelijkheid was buitengesloten, met 

 het gevolg, dat op de stoeterij in 4 jaar tijds van de hengsten 

 stierf 10 pet., van de merries 34 pet. en van de veulens 58 pet. 



Alleen eenhoevige dieren (ook nog enkele andere diersoorten 

 als leeuwen, kameelen, enz.) en de mensch zijn voor de ziekte 



