— 564 — 



In 385 na Christus is de plant van China in Japan geko- 

 men. Men kende toen reeds vijf soorten, die naar de kleur 

 der bloemen onderscheiden werden in : blauw, geel, rood, 

 wit en zwart; met laatstgenoemde kleur zal wel purper be- 

 doeld worden. 



Daar de blauwe kleur zelfs nu nog in geen enkele verza- 

 meling gevonden wordt, raag men wel aannemen, dat de 

 kleur eigenlijk paars was. 



De uit China in Japan ingevoerde exemplaren zullen voor- 

 namelijk reeds gecultiveerde planten zijn geweest. Dat de 

 Chrysanth ook in Japan spoedig populair is geworden, leidt 

 men hieruit af, dat de bloemen weldra als modellen gebruikt 

 werden op Japansche teekeningen en voor versieringen. Zoo 

 vond men in de pronkkamers van het paleis van den Mikado 

 zeer oud, prachtig borduurwerk van bovenbedoelde bloemen. 

 In de hutten van de armen zijn de modellen op het huisraad; 

 en de planten ziet men overal in potjes gekweekt voor de 

 ramen en in kleine tuintjes. Zeer mooi gekweekte exempla- 

 ren heeft de keizer in zijne tuinen staan. 



De Japanner, die een bijzonder talent heeft in het kweeken 

 van verschillende dwergplanten, heeft met veel succes van 

 de Chrysanthemum verscheidene fantastische vormen, van 

 allerlei dieren, verkregen. Voor dit doel neemt hij de plan- 

 ten met enkele bloemen ; deze schijnen beter tegen het aan- 

 houdende snoeien te kunnen, dan die met dubbele. 



In Japan bewijst de dichter aan de Chrysanthen bijzondere 

 eer, de kunstenaar gebruikt hun vormen in zijn werken^ 

 terwijl men in de bibliotheken vele boeken vindt, waarop 

 deze bloem is afgebeeld. 



In de geneeskunde van die volken speelt het vocht, dat 

 uit de bloemen wordt gewonnen, een rol als levenselixer en 

 als middel tegen dronkenschap. Fijnproevers gebruiken de 

 bloemen van zekere soorten als salade. 



Reeds in de 16e eeuw stond de Chrysanthemum-cultuur op 

 een hoogen trap ; uit dien tijd dateert een mooi schilderstuk 

 van een Japanschen tuin met deze bloemen, in Tokio, dat in 

 het bezit was van Markies Takasukasa. Op de groote tentoon- 

 stelling in Parijs in 19O0 werd een copie vertoond van 



