- 568 - 



d9 plaats, waar de planten staan moeten, daar ze de ochtend- 

 zon moeten krijgen. Het gemakkelijkst is de Chrysanth te 

 kweeken in den vollen grond. Zon en een voedzame bodem 

 zijn noodig om goede uitkomsten te verkrijgen, bovendien is 

 droogte een voorname factor voor het behoorlijk ontwikkelen 

 der bloemen. In den Westmoesson zal men dit dan ook 

 zelden aantreffen, hoewel er voldoende knoppen worden ge- 

 vormd. Men zou de planten ook wel kunnen beschutten tegen 

 de regenbuien; dit is evenwel voor de meeste liefhebbers te 

 lastig, daar de beschutting, als er geen regen valt, verwijderd 

 moet worden. 



Toclit en wind doen den planten geen schade. 



Tegen den natten tij i neemt men de planten uit den grond, 

 de oude stengels worden er uit gesneden en men plant ze 

 in op nieuw omgepatjoelde en bemeste bedden. Deze bedden 

 zijn 1.25 M. breed en moeten 0.10 M. hooger zijn dan de be- 

 gane grond. Op de bedden plant men de planten op 0.25 M. 

 van elkaar. 



Zijn de exemplaren groot, dan scheurt men ze eerst. 



De potcultuur vereischt meer zorg. Zij geschiedt als volgt : 



Men zoekt de sterkste spruiten, welke aan den wortelstok 

 gevormd worden en die krachtig en gedrongen groeien, en 

 gebruikt deze als stekken. 



Ze mogen niet te hoog opgegroeid zijn; eene goede lengte 

 is ongeveer 5 c.¥. Van deze jonge bewortelde stekjes kort 

 men den langen onderaardschen stengel tot op enkele c.M.'s 

 in en plant ze daarna ieder in een betrekkelijk klein potje 

 (+ 7 C.M. middellijn). Zijn wat potscherven in de pot gedaan, 

 dan wordt er een weinig voedzame grond (bestaande uit 1/2 

 bladaarde en 1/2 rivierzand) in gestrooid. Men houdt vervol- 

 gens het plantje midden in de pot, en brengt er voorzichtig 

 meer grond in, maar zorgt, dat de jonge worteltjes uitgespreid 

 blijven. De grond moet, na stevig aangedrukt te zijn, V2C-M. 

 lager zijn dan de rand van de pot. De op deze wijze gekweekte 

 Cnrysanthemums houdt men eerst eenige dagen op een scha- 

 duwrijke plek, vanwaar ze eerst worden verplaatst, als de 

 blaadjes zich opheffen; dit is een teeken, dat de jonge wortel- 

 tj-?s hun functies verrichten. Diarna brengt men ze op een 



