599 — 



De figuur A B C D stelt voor het tapbare en aftetappeo 

 oppervlak van den boom, uitgeslagen op het platte vlak. 



De cijfers I tot IV geven het jaar aan, waarin elk gedeelte 

 van den bast wordt verwerkt. 



Wat wordt biermede bereikt? 



Ie. de tapsneden staan direct al lager dan thans gebrui- 

 kelijk is, n. 1. op 50 en 90 c.M. boven den grond. 



2e. de beschikbare bast, vertikaal gerekend, is 11/2X^0 

 c.M. = 60 C.M. of 2 voet per tapsnede, voorwaar een zeer ruim 

 gebied. Men hoeft niet angstvallig te waken tegen diksnij- 

 den, want er is bast genoeg. Men zal zelfs dik moeden snijden, 

 om 60 C.M. per jaar te verbruiken. 



Dit moet ais voordeel aangemerkt worden, want de in de 

 practijk heerschende meening, dat diktap meer geeft dan 

 duntap, wordt bevestigd door wetenschappelijke proeven van 

 Dr. A. W. K. DE JoNü, waarover straks. 



3e. de tapsnede is kleiner geworden, dus of de tapper kan 

 aan eiken boom iets meer tijd besteden, of hij kan meer 

 boomen afwerken. 



4e. men komt in 4 jaar 6 maal op den laagsten bast^ 

 tegen 4 maal met het huidige systeem. 



Gezien de bovenstaande overwegingen, is het zeer wel 

 mogelijk, dat dit systeem bij hetzelfde bastverbruik meer 

 zal geven dan het thans gebruikelijke. 



Er zullen natuurlijk ook bezwaren zijn, doch hiervoor geldt 

 hetzelfde als bij de voordeelen: 't is al theorie. 



Het komt mij ook voor, dat deze kwestie niet afdoende 

 uitgemaakt kan worden door wetenschappelijke proeven in 



