ENKELE BIJZONDERHEDEN VAN DE RIJSTCUL- 

 TUUR TER SUMATRA'S WESTKUST. 



De Residentie Suraatra's Westkust is een zeer belangrijk 

 rijstproduceerend gebied. Hoewel noch omtrent de uitgestrekt- 

 heid der sawahs, noch omtrent de opbrengst cijfers beschikbaar 

 zijn, is het zeker, dat hare belangrijkheid niet onderdoet voor 

 die van verscheidene gewesten van Java. Dit blijkt wel hieruit, 

 dat ze behalve de noodige hoeveelheid rijst voot haar vrij 

 talrijke bevolking (ruim 1^ raillioen inwoners) nog in staat 

 is om tamelijk groote hoeveelheden te produceeren voor 

 export naar andere gewesten van Sumatra, voornamelijk 

 Benkoelen, Tapanoeli en Atjeh. 



Vóór 1910 werd vanuit Emmahaven niets geëxporteerd. 

 In 1910 bedroeg de export van daar 20732 pikol. En in de 

 daaropvolgende jaren valt een gestadige toename te bespeuren, 

 zoodat in 1914 werd uitgevoerd een hoeveelheid van 96531 

 pikol. Voegen we hier nog bij den uitvoer van Aier Bangis, 

 Sasak en de Zuidelijke havens, zooals Indrapoera en Tapan, 

 dan mogen we veilig aannemen, dat de totale uitvoer in 

 1914 meer dan 100.000 pikol bedroeg. Over 1915 zijn thans 

 nog geen cijfers bekend, maar er is reden om aan te nemen, 

 dat de export dit jaar nog aanmerkelijk hooger zal zijn. 



Deze cijfers deel ik mede om te doen uitkomen, dat de 

 bijzonderheden in de cultuur, waarover ik het een en ander 

 hier zal meedeelen, betrekking hebben niet op een onbelangrijk 

 gebied, maar op een streek, die als rijstproducent zeker 

 genoemd mag worden. 



Ik zal eerst meedeelen, in welke opzichten de cultuur 

 hier afwijkt van de op Java gevolgde en vervolgens de 

 redenen aangeven, die ra.i. voor deze afwijking kunnen 

 worden aangevoerd. 



Teysmannia, 1915. 40 



