— 680 — 



scheuren. Steeds moeten deze scheuren zorgvuldig worden 

 dichtgemaakt. 



Meer kosten dan aan de bovenbeschreven wijze van inkuilen 

 zijn verbonden, zijn er mede gemoeid, wanneer men gebruik 

 maakt van gemetselde bakken of silo's. Interessante proef- 

 nemingen 1) hiermede werden genomen door den Franschen 

 grondbezitter Auguste Gofi-aet te Burtin in Sologne (Norman- 

 dië). Reeds in 1852 werden de eerste proeven genomen, 

 waaruit blijkt, dat deze methode van groenvoeder bewaren 

 reeds jaren geleden gebruikelijk was. Ten Rodengate Maeis- 

 SEN schrijft in zijn boekje over Algemeene Plantenteelt van 

 Goffaet's methode het volgende: 



.,De kuilen of silo's, waarin de maïs (Goffaet kuilde voor- 

 namelijk mais in) bewaard wordt, zijn 12 M. lang en 5 M. 

 diep en breed; zij zijn in steen opgetrokken, ongeveer ter hal- 

 verhoogte beneden en boven den beganen grond. De muur- 

 dikte bedraagt 35 c.M. ; de vloer is in cement gelegd om het 

 indringen van grondwater tegen te gaan. De hoeken zijn 

 afgerond om beter te kunnen persen; daardoor wordt het op- 

 pervlak van de silo wel iets kleiner, maar blijft toch nog 

 altijd grooter dan 50 M^. Om kosten te besparen, plaatst 

 men de silo's bi] voorkeur bij drietallen naast elkaar, doch 

 zoo, dat iedere silo zijn eigen dak heeft, dat met 2 M. hooge 

 stijlen op het muurwerk rust. Op die wijze blijft er voldoende 

 ruimte om het voer in de silo's te brengen ; het uithalen ge- 

 schiedt door een deur, die bij het vullen stevig gesloten wordt. 



Wil men met inkuilen beginnen, dan wordt de maïs in de 

 nabijheid der silo op 1 c.\I. lengte gehakseld. Intusschen 

 wordt het haksel met een Jakobsladder in de siloruimte uit- 

 gestort en door eenige arbeiders laag voor laag uitgespreid 

 en flink aangetrapt. Aanvankelijk vulde Goffaet de silo's 

 zoo snel mogelijk; later liet hij iedere silo in drie dagen vul- 

 len, maar belastte haar eiken avond, om het zakken te be- 

 vorderen. Aan den avond van den derden dag wordt de 

 silo gedekt met losse zuiver aansluitende planken en belast 

 met keisteenen tot een gewicht van ongeveer 400 — 500 K.G. 



1) Auguste Goffart, Handleiding tot het verbouwen en inkuilen van maïs 

 en andere groenvoedergewasjen, vertaald door M. Romein. 



