— 731 — 



maken, geeft er zich rekenschap van, of het vogeltje, dat hij 

 het levenslicht uitblaast, al of niet beschermd wordt door de 

 wet, en welke politieman krijgt het in zijn hoofd, proces- 

 verbaal op te maken tegen dengene, die de verboden waar 

 sans gêne langs hem heen vervoert? Tien tegen een, dat 

 minstens 99 pCt. van onze handhavers der openbare orde 

 niet eens weet, dat er verbodsbepalingen bestaan nopens het 

 dooden van wilde dieren, of, zoo hun bij toeval iets daaromtrent 

 ter oore is gekomen, nimmer de moeite hebben genomen, om 

 zich op de hoogte te stellen van wat wel en wat niet mag 

 geschoten (of gevangen) worden. En als eens een volijverig 

 landsdienaar in deze uit zijn slof zou schieten, zou hem dit 

 misschien nog niet eens als verdienste aangerekend worden. 

 Want de verbodsbepalingen bestaan wel, maar de gewoonte 

 wil, dat men ze niet du sérieux neemt. 



De eigenaardige inrichting van ons koloniaal bestuur brengt 

 verder een ongebreidelde heerschappij van ^.persoonlijke in- 

 zichten" mede. Indien een gewestelijk bestuurshoofd, hetzij uit 

 plichtsbesef en gehoorzaamheid aan 's Lands wetten, hetzij 

 omdat hij persoonlijk overtuigd is van het goede der maatrege- 

 len, zijn ondergeschikten een zoo streng mogelijke handhaving 

 der hierbedoelde bepalingen inscherpt — tot eer van het korps 

 moet gezegd worden, dat er zulke zijn —, dan kan de toestand 

 locaal nog tamelijk bevredigend zijn, in aanmerking genomen 

 de reeds vermelde onmacht van de autoriteiten hier te lande, 

 om hun gezag in deze werkelijk te doen gelden. Het ongeluk 

 wil echter, dat het gros der hoofden van gewestelijk bestuur 

 heel weinig voelt voor een onderwerp als wildbescherming. In 

 het ressort van zoodanige machthebbers is in dit opzicht 

 het hek geheel van den dam. Dit ondervinden in ruime mate 

 de ambtenaren van het Boschwezen, die, als goede uitzon- 

 dering op den algemeenen regel, voor een groot deel het 

 juiste inzicht hebben, dat wildbescherming, ook om oecono- 

 raische redenen, een hunner beroepsplichten is, die niet mag 

 worden verwaarloosd. Deze ambtenaren zijn het, die o. a. 

 over deze quaestie voortdurend met het Binnenlandsch Be- 

 stuur overhoop liggen, omdat zij niet wenschen te transi- 

 geeren met de verbodsbepalingen, waarvan hier sprake is. 



