— 734 — 



bend op de qualificatie van handels- en industrievolk, schroom- 

 den niet, hare sanctie te schenkenaan principes, er toe strek- 

 kend, dat de trafiek van dierlijke voortbrengselen in niet ge- 

 ringe mate belemmerd werd (zie vooral de bovenstaande pun- 

 ten 10 en 11). Wel diep moet dus de overtuiging gevestigd 

 zijn geweest, dat de wildstand, afgescheiden van ethische en 

 wetenschappelijke overwegingen, een bron van nationale wel- 

 vaart is, die alleszins verdient in bescherming te worden 

 genomen. En het ging hier niet om een kleinigheid, in aan- 

 merking genomen, dat de wereldmarkt het product ivoor hoofd- 

 zakelijk betrok (en thans nog betrekt) via Centraal Afrika, 

 zoodat het in punt 11 geformuleerd verbod zonder twijfel 

 verzet heeft ondervonden van de zijde dergenen, die belang 

 hadden bij een onbelemmerde productie van het artikel. Men 

 vergelijke daar nu eens mede het zachte optreden van ons 

 bestuur tegenover de paradijsvogeluitroeiers. 



Volledigheidshalve nog het volgende als toelichting op de 

 bovenstaande punten 1 — 15: 



Ingevolge punt 1 worden de ondergenoemde dieren abso- 

 luut beschermd: 



a. op grond van hun nut: de gieren, de secretaris-vogel, 

 de uilen, de ossepikkers; 



b. op grond van hun zeldzaamheid en het gevaar van hufxne 

 verdwijning de giraffe, de gorilla, de chimpansé, de bergzebra, 

 de wilde ezels, de witstaart-gnoe, de elanden (Taurotragus), 

 de kleine hippopotamus van Liberia. 



De dieren, die niet mogen worden gedood en gejaagd in on- 

 volwassen staat, en waarvan ook de wijfjes onschendbaar 

 zijn zoolang zij kleine jongen bij zich hebben (punten 2 en 3), 

 zijn: de olifant, de rhinoceros, de hippopotamus, de zebra's, 

 niet vallende onder het absolute verbod van punt 1, de buf- 

 fels, de antilopen en gazellen, de steenbok (ibex), de ree- 

 achtigen (Tragulus). BDvendien wordt in het algemeen „in 

 zekere mate" door de conventie aanbevolen de bescherming aer 

 wijfjes van alle diersoorten, waarbij de sexen op het eerste 

 gezicht van elkander te onderscheiden zijn, met uitzondering 

 van die, welke als schadelijk worden beschouwd en waarvan 

 het dooden zelfs wordt aangemoedigd (punt 13). 



