— 747 — 



Ook het vraastuk der wildreserven moet spoedig onder 

 de oogen gezien wordeu. Volgens geruchten zou reeds in 

 overweging zijn genomen, het schiereiland Djoengkoelon 

 (Bantam) en het daartegenover gelegen Prinseneiland te ver- 

 klaren tot vrijplaats voor alle wilde dieren (sommige berich- 

 ten spreken ook nog van het schiereiland Blambangan, deel 

 uitmakend van de residentie Besoeki). De zaak zou echter 

 in handen zijn van eene particuliere vereeniging, die, hoe 

 lofwaardig haar streven in de gegeven omstandigheden 

 ook moge zijn, toch nooit het gezag van zich kan doen uit- 

 gaan in de mate als kan worden ontwikkeld door het Gou- 

 vernement, dat dan ook niet mag nalaten, zelf dit onderdeel 

 der staatszorg (want dat is het, men verlieze dit niet uit 

 het oog) zoo spoedig mogelijk in handen te nemen. 



Wij zijn hiermede gekomen tot de paragraaf „wenschelijk- 

 heden", waarmede wij dit artikel besluiten, willen De volgende 

 maatregelen mogen dan hier worden aanbevolen als dringend 

 noodzakelijk, wil men de wildbescherming ook bij ons maken 

 tot iets meer dan een paskwil. 



Ie. Instede van, zooals thans, het vangen en dooden van 

 wilde dieren in het algemeen te verbieden en daarop uit- 

 zonderingen toe te laten — een verbod van zoo wijde strek- 

 king, dat de handhaving een onmogelijkheid is — zal in onze 

 wetgeving duidelijk tot uitdrukking moeten komen: 

 a. van welke diersoorten het vangen en dooden absoluut 

 verboden is op grond van, hetzij hare nuttigheid, hetzij 

 hare zeldzaamheid of het gevaar voor hare verdwijning; 



h. van welke diersoorten het vangen of dooden, zonder 

 volstrekt te worden onderdrukt, aan beperkingen wordt on- 

 derworpen ; onder deze rubriek dienen te worden gerangschikt 

 de species, die niet van direct en overwegend nut zijn, doch 

 aan den anderen kant ook geen noemenswaardige schade of 

 hinder veroorzaken, en hetzij om hunne eigenschappen als 

 consumptieartikel, hetzij om de van hen afkomstige, in de 

 industrie gebruikte materialen (huiden, veeren, ivoor, hoorn, 

 enz.), aan sterke vervolging blootstaan, kortom verreweg de 

 groote meerderheid der in het wild levende diersoorten, waarop 

 geregeld gejaagd wordt ; 



