— 757 — 



5. de neushoorndieren ; 



6. de tapir; 



7. de papagaaiachtige vogels ; 



8. de paradijsvogels; 



9. de kroonduiven. 



Naschrift. Nadat het bovenstaande reeds geschreven 

 en ingezonden was, vestigde de redacteur van dit tijdschrift 

 onze aandacht op een artil^el van Dr. J. C. Konikgöberger, 

 strekkende tot toelichting van de ordonnantie van Staatsblad 

 1909 no. 497, voorkomende in den jaargang 1910 van „Teys- 

 mannia." Deze publicatie was ons te voren niet bekend ; 

 ware dit wel het geval geweest, dan zou de in bovenstaande 

 regelen o. a. opgenomen critiek op onze wetgeving in zake 

 wildbescherming hier en daar eenigszins anders zijn ingekleed, 

 omdat wij in plaats van daaromtrent in het duister rond te 

 tasten, op de hoogte zouden zijn geweest van het „waarom" 

 van sommige der door ons gewraakte voorschriften. Dit on- 

 willekeurig negeeren van een artikel, dat beter verdiende, ho- 

 pen wij binnenkort goed te maken door in aansluiting aan 

 het bovenstaande eenige beschouwingen daaraan te wijden. 

 Reeds thans kunnen wij echter mededeelen, dat de lezing van 

 Dr. KoningsberctEr's mededeelingen geenerlei wijziging heelt 

 gebracht in de meeningen, die in bovenstaand opstel tot uiting 

 zijn gekomen; eene wat uitvoeriger toelichting dier meeningen 

 is echter daardoor noodzakelijk geworden. De lezer houde 

 daarbij in het oog, dat vele der onzes inziens aan de hier- 

 bedoelde wettelijke regelingen klevende gebreken eerst aan het 

 licht konden komen door de practijk, zoodat wij, beschikkende 

 over de ervaring, die werd opgedaan in de vijf jaren, geduren- 

 de welke de ordonnantie en de daaruit voortvloeiende voor- 

 schriften van kracht waren, in veel gunstiger conditie verkeer- 

 den dan Dr. Koningsberger, toen hij in 1910 zich zette om eene 

 toelichting te geven nopens hetgeen, van het toenmalige 

 standpunt beschouwd, noodzakelijk of wenschelijk werd geacht 

 in het belang van de bescherming der in het wild levende 

 diersoorten. 



J. O. 



