— 762 — 



weersgesteldheid stelt. Ook ontdekte men, dat de reincul- 

 turen alles behalve zuiver waren en in plaats van de gewensch- 

 te Empusa grylli — zoo heet de Zuid-Afrikaansche sprink- 

 hanenschimrael — allerlei andere, als saprophytisch bekend 

 staande schimmels bevatten. Hernieuwde onderzoekingen 

 wezen uit, dat de eigenlijke Empusa grylli hoogst moeilijk of 

 in het geheel niet in cultuur is te brengen. Dit is dan stellig 

 de verklaring voor het, feit, dat ook in Zuid-Afrika zelf deze 

 bestrijding zoo wisselvallige resultaten heeft opgeleverd, dat 

 men haar daar geheel vervangen heeft door de veel betrouw- 

 baardere chemische bestrijdingswijzen, waarop wij straks nog 

 uitvoerig terug zullen komen. ^) 



In Argentinië heeft men een andere sprinkhanenschimmel 

 ontdekt, die door Amerikaansche geleerden nader werd be- 

 studeerd en onder den naam van Sporotrichium sp. werd bekend 

 gemaakt. Van eenige practisch belangrijke resultaten, verkre- 

 gen met de toepassing van deze Sporotrichium^ heeft men 

 nooit gehoord. 



Er zijn voorts in den loop der jaren nog een geheele reeks 

 van sprinkhanenschimmels uit de verschillende landen be- 

 schreven, ook zulke, die zich in de eierenhoopjes ontwik- 

 kelen en deze dooden. Wij zullen ze hier niet opnoemen, 

 aangezien hun waarde voor de practijk gering of nihil is. 

 Bovendien is hun nomenclatuur onzeker en verward. Slechts 

 de door Lindau uit Natal beschrevene Mucor locusticida zul- 

 len wij hier niet geheel voorbij gaan, daar hiervan gezegd 

 wordt, dat zij niet alleen gemakkelijk in reincultuur is te 

 kweeken, maar zich ook uitstekend leent voor de toe 

 passing in het groot, n. 1. ter bestrijding van den Natal- 

 sprinkhaan {Acridium purpuriferurti Wik. = A. septemfasciatuni 

 Serv.) Men behoeft voor dit doel de aangetaste sprink- 



1) De culturen van Empusa grylli bleken steeds te bestaan uit Mucor ra- 

 ceynosus of M. exitiosus, waarvan men veronderstelt, dat zij op de aangetaste 

 sprinkhanen min of meer secundair voorkomen. Nu meen ik juist ergens 

 gelezen te hebben, dat een onderzoeker, die met de vGY'wa.nX.e Empusa muscae 

 — de vliegenschimmel — experimenteerde, steeds Mucor racemosus verkreeg 

 wanneer hij trachtte Empusa inuscae in reincultuur te brengen. En met de- 

 zen Mucor racemosus kon hij vliegen infecteeren, die vervolgens met de symp- 

 tomen van Empusa w^tócae-aantasting stierven ! 



