— 764 — 



het myceellaagje op den dooden sprinkhaan dan ook geen 

 sterke ontwikkeling, maar verandert spoedig in een grijsgroene 

 sporennaassa, die allengs het geheele dier overtrekt. Een 

 dergelijk exemplaar is afgebeeld op pi. VI . Thans is ook de 

 geheele lichaamsinhoud veranderd in een dergelijke sporen- 

 massa, terwijl de roode kleur van het chitine-integument 

 weer verbleekt is. Het dier is nu broos geworden, valt uit 

 elkaar, en de sporen komen nu bij groote hoeveelheden vrij. 

 Door dergelijke sprinkhanen te drogen en even te schudden 

 kan men geheele stofwolken van deze sporen doen ontstaan. 



Onder het microscoop gezien zijn deze sporen ovaal van 

 omtrek (zie fig. 2), lichtgroen doorschijnend, en van een 

 duidelijke membraan voorzien. Bewaart men ze eenigen tijd 

 droog onder een dekglaasje, dan ziet men, dat de protoplas- 

 matische inhoud een boonvormige gedaante aanneemt, door 

 zich aan den eenen kant van de membraan terug te trekken 

 (zie fig. 3). Dit verschijnsel wijst er wel op, dat eenige 

 uitdroging plaats heeft. 



De vraag is nu: met welke schimmel hebben wij hier te 

 doen? De van oudsher bekende Empusa gnjlli^ die, behalve 

 in Zuid-Afrika, ook in verschillende andere landen werd aan- 

 getroffen, kon het niet wezen, daar deze schimmel geheel 

 andere ziekte-verschijnselen teweeg brengt. De door haar 

 aangetaste sprinkhanen n. 1. hebben de neiging om zich aan 

 takjes, grashalmen enz. met samengetrokken pooten vast te 

 hechten en in deze houding te sterven, zooals dat ook met 

 andere insecten het geval is, die door Empusa-^oovtQn zijn 

 aangetast. Een wijnroode verkleuring heeft daarbij niet plaats, 

 en de lichaamsinhoud verandert in een vuil bruine massa. 



Daarentegen wordt van Sporotrichhon gezegd, dat die de 

 aangetaste sprinkhanen rood kleurt. Echter zijn de mij om- 

 trent deze schimmel ter beschikking staande gegevens zoo 

 weinig uitvoerig, dat ik niet kon uit maken, of onze schim- 

 mel al of niet daarmede identiek is. 



Daarom verzocht ik de H. H. Dr. Arens in Malang en 

 Groenewege in Modjokerto, de schimmel te bestudeeren, aan 

 welk verzoek door beide heeren bereidwillig werd voldaan. 

 Eveneens vestigde ik de aandacht van de Afdeeling voor 



