— 777 — 



de groote hoeveelheid larven, die ik geregeld met de sprink- 

 haneneieren ontving, die mij van vele zijden werden toege- 

 zonden ^). 



Scelio javanica, het sluipwespje uit de sprinkbaneneieren. 



Reeds bij gelegenheid der vorige sprinkhanenplaag, van 1897 

 t/m p. m. 1900, is dit nuttige insect bekend geworden, en 

 heeft zelfs de aandacht der planters getrokken, daar het zich 

 veelvuldig uit de sprinkhanen-eieren ontwikkelde; eenige plan- 

 ters, die ze onder de oogen kregen, meenden, dat de pas uitge- 

 komen sprinkhaantjes op gevleugelde miertjes geleken. Ze 

 hadden immers de wespjes, die inderdaad iets van mieren 

 hebben, voor de jonge sprinkhanen gehouden! 



Zooals reeds gezegd, maken Koningsberger en Zimmermann 

 van dit wespje gewag. Men verkrijgt dit wespje talrijk, wan- 

 neer men de eierenhoopjes bewaart. Het percentage der aan- 

 gestoken eieren is zeer uiteenloopend, soms echter zeer lioög 

 en dan de 100 pet. naderend. Het experimenteeren met dit 

 wespje in gevangenschap bleek helaas zoo moeilijk, dat ik 

 slechts weinig gegevens omtrent zijn ontwikkeling kon ver- 

 zamelen. De eieren worden geïnfecteerd met behulp van een 

 lange, retractiele legboor, die naar alle richtingen bewogen 

 kan worden, gewoonlijk echter geheel in het achterlijf opge- 

 borgen is en daarom tot nog toe aan de aandacht der verschil- 

 lende onderzoekers is ontgaan. 



Van belang zou het zijn te weten, of gedurende de maan- 

 den, dat de eieren van onzen sprinkhaan in den grond rusten, 

 het sluipwespje meer dan één generatie vormt. Het schijnt 

 van wel^ maar voldoende zekerheid heb ik hieromtrent niet, 

 daar, zooals gezegd, het experimenteeren met sprinkbaneneie- 

 ren en hun parasieten den eersten keer op groote moeilijkhe- 

 den van technischen aard stuitte, die eerst in de toekomst 

 zullen kunnen overwonnen worden. 



1) ZoD juist bericht Dr. Wurth mij, dat in de sprinkhanenstreken van het 

 Zuidergebergte (Malang) een andere Cantharide zeer talrijk optreedt. De toe- 

 gezonden exemplaren bleken tot het geslacht Epicauta te beliooren {Epicauta 

 ruficeps^). Het zijn mooie, fluweelzwarte kevers met een helder rooden kop. 

 Daar verschillende Epicauta-soorten in andere landen als typische eiparasie- 

 ten van sprinkhanen te boek staan, twijfel ik er niet aan. of ook deze J^p/cauto 

 zal als larf zich in de eieren van onzen sprinkhaan omwikkelen. 



