— 811 — 



plaats. In Zuid Nigeria geschiedt dit b. v. van einde December 

 tot half Maart en in Augustus en September; aan de Goudkustvan 

 Mei tot Juli en van November tot Februari. (De oliepalmen in dèn 

 Cultuurtuin dragen het rijkst vruchten van Augustus-October, 

 hoewel het geheele jaar kleinere hoeveelheden vruchten inge- 

 zameld worden). 



De inlandsche wijze van exploitatie van oliepalmen komt in het 

 kort op het volgende neer: De vruchten worden in groote ketels 

 met water een paar uur gekookt, teneinde het vruchtvleesch, dat 

 in rijpen toestand zeer oliehoudend is, gemakkelijker van de pit te 

 doen losgaan. Na de koking wordt het water afgegoten en de 

 overblijvende brijige massa overgegoten in met leem bestreken of 

 met steenen belegde kuilen of in houten bakken, waartoe veelal 

 oude kano's gebruikt worden. 



In die kuilen of bakken wordt de massa met handen en voeten 

 bewerkt, totdat de pitten geheel van het vruchtvleesch gescheiden 

 zijn en naar den bodem zinken, terwijl het vruchtvleesch benevens 

 eene zekere hoeveelheid olie bovendrijven. Het vruchtvleesch wordt 

 dan verder met de handen uitgeperst, terwijl de olie wordt afge- 

 schept. Het uitgepeste vruchtvleesch wordt vervolgens, gezamenlijk 

 met de pitten, nogmaals met water vermengd, duchtig geroerd, en 

 daarna opnieuw uitgeperst, tot er zich een schuim vormt, dat bij 

 koking wederom eene hoeveelheid olie oplevert die bij de aanvan- 

 kelijk gewonnen olie wordt gevoegd, terwijl de pitten afzonderlijk 

 worden verzameld. De olie wordt in petroleum-blikken ter markt 

 gebracht, waar zij door inlandsche opkoopers wordt gekocht en 

 naar de Europeesche factorijen ter wederverkoop wordt gebracht. 

 De pitten worden drie a vier maanden op een zonnige plaats uit- 

 gespreid, waardoor zij inschrompelen en de schil gemakkelijker 

 loslaat. Vervolgens worden zij door vrouwen en kinderen met 

 een steen stuk geslagen en de kernen bijeen verzameld en ter markt 

 gebracht, waarna zij naar Europa verscheept worden om in de olie- 

 fabrieken aldaar verder te worden verwerkt. 



In een ander hoofdstuk wordt uitvoerig besproken de kwaliteit 

 der palmolie, kernen-uitvoer enz. 



Uit de Britsche koloniën bedroeg de uitvoer in 1913, 90717 ton 

 palmolie, voor de Fransche koloniën wordt opgegeven 21.096 ton, 

 terwijl de Duitsche koloniën en de Belgische Congo resp. 5.158 en 

 2.173 ton olie in 1901 — 1912 hebben uitgevoerd. 



De marktwaarde per ton palmkernen was te Liverpool gemiddeld 

 als volgt: in het jaar 1903 £.13.11 8, in 1909 --£. 15.7 3, de prijs 



